Trovante — 125 Azul songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "125 Azul" van Trovante.
Songteksten
Foi sem mais nem menos
Que um dia selei a 125 azul
Foi sem mais nem menos
Que me deu para abalar sem destino nenhum
Foi sem graça nem pensando na desgraça
Que eu entrei pelo calor
Sem pendura que a vida já me foi dura
P’ra insistir na companhia
O tempo não me diz nada
Nem o homem da portagem na entrada da auto-estrada
A ponte ficou deserta nem sei mesmo se Lisboa
Não partiu para parte incerta
Viva o espaço que me fica pela frente e não me deixa recuar
Sem paredes, sem ter portas nem janelas
Nem muros para derrubar
Talvez um dia me encontre
Assim talvez me encontre
Curiosamente dou por mim pensando onde isto me vai levar
De uma forma ou outra há-de haver uma hora para a vontade de parar
Só que à frente o bailado do calor vai-me arrastando para o vazio
E com o ar na cara, vou sentindo desafios que nunca ninguém sentiu
Talvez um dia me encontre
Assim talvez me encontre
Entre as dúvidas do que sou e onde quero chegar
Um ponto preto quebra-me a solidão do olhar
Será que existe em mim um passaporte para sonhar
E a fúria de viver é mesmo fúria de acabar
Foi sem mais nem menos
Que um dia selou a 125 azul
Foi sem mais nem menos
Que partiu sem destino nenhum
Foi com esperança sem ligar muita importância àquilo que a vida quer
Foi com força acabar por se encontrar naquilo que ninguém quer
Mas Deus leva os que ama
Só Deus tem os que mais ama
Songtekstvertaling
Het was net zo.
Dat ik op een dag de 125 blauw verzegelde
Het was net zo.
Dat gaf me om geen lot te schudden.
Het was flauw en ik dacht niet eens aan de ondergang.
Dat ik binnenkwam door de hitte.
Geen ophanging dat leven is moeilijk voor me geweest
P ' ra staat op het bedrijf
De tijd zegt me niets.
Zelfs niet de Tolman op de oprit.
De brug was verlaten Ik weet niet eens of Lissabon
Niet verlaten voor onzeker deel
Leef de ruimte die voor me ligt en laat me niet terug
Geen muren, geen deuren, geen ramen.
Noch muren om neer te slaan
Misschien vindt hij me ooit.
Dus misschien vind je me
Vreemd genoeg bedenk ik me waar dit me heen zal brengen.
Op de een of andere manier zal er een uur zijn voor de wil om te stoppen
Alleen voor ons sleept de warmtedans me de leegte in.
En met de lucht in mijn gezicht, voel ik uitdagingen die niemand ooit gevoeld heeft.
Misschien vindt hij me ooit.
Dus misschien vind je me
Tussen de twijfels over wat ik ben en waar ik wil
Een zwarte stip breekt de eenzaamheid van mijn blik
Is er in mij een paspoort om te dromen
En de woede van het leven is echt woede van het einde
Het was net zo.
Dat op een dag de 125 blauw verzegelde
Het was net zo.
Die zonder bestemming vertrokken is.
Het was met hoop zonder veel belang te hechten aan wat het leven wil.
Het was moeilijk om te eindigen in wat niemand wil
Maar God neemt wie hij liefheeft
Alleen God heeft degene waar hij het meest van houdt.