Trophy Eyes — Responsibility and Structure songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Responsibility and Structure" van Trophy Eyes.
Songteksten
I ran away,
But it saved my life.
And the lights outside my window,
Help me sleep at night.
'Cause when the lights come on,
It all comes crashing in.
Just how lucky I am,
To still be breathing in.
And the footsteps as I walk towards my front door.
The key slips,
The lock scratched,
The sound so familiar.
I traded in my jacket,
For a newfound sense of freedom,
'Cause winters, they don’t,
Scare me like the used to anymore.
And I sold my guitar,
So I don’t really write so much anymore.
And I’ve kind of grown accustomed,
To all the noises in my head.
I gave up searching,
I think I’m happy with who I am.
Even though I chewed up,
And spat out my family and friends.
I’ve still got my whole,
To make it up and make amends.
I know it’s not much to you,
But maybe you could understand.
I breathe in,
This city.
And look at what I’ve started,
I think I’ve spent enough hours,
Killing myself,
Over what I thought you saw in me.
And when I leave,
I try to keep it off my mind.
That the rains back home,
Swallowed all I left behind.
It’s like I’m standing on the edge of a life to be,
And whatever happens next was always up to me.
No longer will I compare myself,
To establish my self-worth.
Songtekstvertaling
Ik rende weg.,
Maar het heeft mijn leven gered.
En de lichten buiten mijn raam,
Help me ' s nachts te slapen.
Want als de lichten aan gaan,
Het komt allemaal binnenvallen.
Hoe gelukkig Ik ben.,
Om nog steeds in te ademen.
En de voetstappen als ik naar mijn voordeur loop.
De sleutel slipt,
Het slot is gekrast.,
Het klinkt zo bekend.
Ik heb mijn jas ingeruild.,
Voor een nieuw gevoel van vrijheid,
Want winters doen dat niet.,
Me bang maken zoals vroeger.
En ik verkocht mijn gitaar,
Dus ik schrijf niet meer zoveel.
En ik ben een beetje gewend geraakt,
Op alle geluiden in mijn hoofd.
Ik ben gestopt met zoeken.,
Ik denk dat ik blij ben met wie ik ben.
Ook al heb ik gekauwd,
En spuwde mijn familie en vrienden uit.
Ik heb nog steeds mijn hele,
Om het goed te maken en het goed te maken.
Ik weet dat het niet veel voor je betekent.,
Maar misschien kun je het begrijpen.
Ik adem in,
Deze stad.
En kijk wat ik ben begonnen.,
Ik denk dat ik genoeg uren heb doorgebracht.,
Zelfmoord plegen,
Over wat ik dacht dat je in me zag.
En als ik wegga,
Ik probeer het uit mijn hoofd te houden.
Dat het thuis regent,
Slikte alles wat ik achterliet.
Het is alsof ik op de rand van een leven sta om te zijn,
En wat er daarna gebeurt was altijd aan mij.
Ik zal mezelf niet meer vergelijken.,
Om mijn eigenwaarde vast te stellen.