Tristan Omand — Early Morning Getaway songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Early Morning Getaway" van Tristan Omand.

Songteksten

Think it was a dark and broken, graveyard night
The fog was thick, and the moon was bright
I was running for my life to save my hide
Feeling half drunk, and barely alive
A barbed wire fence wound on my side
And my heart it was pounding, right outta my chest
But I ran and ran, and jumped and rolled
I could feel the blood, I could feel the cold
I was all alone and on the run
I was waiting on the morning sun
It was nearly there
Saw a distant light in a cattle barn
Ripped the cotton sleeve right off my arm
And tied it ‘round the bullet wound on my leg
I hollered at the moon and stars-
«I cannot reside behind bars,
I’ll leave this world before I leave in cuffs.»
I could see the lanterns, I could hear the hounds
Trespassing on a burial ground
Then a ghost rose up and scared my captors,
I fell to the ground with maniacal laughter
I was home free!
Then I got up and kept on running,
I could hear that Plymouth Sunbeam hummin'
Let’s go darling
And before I got in the passenger’s seat
I had a moment of clarity right there standing on my feet
That all of this will be alright some day

Songtekstvertaling

Denk dat het een donkere en gebroken nacht was.
De mist was dik en de maan was helder
Ik Rende voor m 'n leven om m' n huid te redden.
Ik voel me half dronken en nauwelijks levend.
Een prikkeldraad wond aan mijn zijde
En mijn hart bonkte, recht uit mijn borst
Maar Ik Rende en rende, en sprong en rolde
Ik voelde het bloed, Ik voelde de kou.
Ik was helemaal alleen en op de vlucht
Ik wachtte op de ochtendzon
Het was er bijna.
Zag een ver licht in een veeschuur
Trok de katoenen mouw van mijn arm
En bond het rond de schotwond op mijn been.
Ik schreeuwde naar de maan en de sterren-
"Ik kan niet achter de tralies verblijven,
Ik zal deze wereld verlaten voordat ik in handboeien vertrek.»
Ik kon de lantaarns zien, ik kon de honden horen.
Huisvredebreuk op een begraafplaats
Toen stond een geest op en maakte mijn ontvoerders bang.,
Ik viel op de grond met maniakaal gelach.
Ik was vrij.
Toen stond ik op en bleef rennen.,
Ik kon die Plymouth Sunbeam hummin horen.
Laten we gaan, schat.
En voordat ik in de passagiersstoel stapte
Ik had een moment van helderheid daar, staande op mijn voeten.
Dat dit alles op een dag goed komt.