Triptik — 1/4 de siècle songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "1/4 de siècle" van Triptik.
Songteksten
Anonyme parmi tant d’anonymes, Dabaaz pour pseudonyme
J’marche dans la ville lorsque mon esprit s’envenime
Comme si, de mon corps, voulait s'échapper mon âme
Tenant mon crâne entre les mains pour garder mon calme
Echapper au drame, j’m’interroge, à quoi j’me destine?
Merci pour l’estime, mais bon, pourquoi j’m’escrime?
A passer l'éponge, quand ma conscience alertait mes songes
J’ai tourné la page, chaque jour, je perd un peu d’ma rage
Un quart de siècle, un quart de rêve, un quart de claques
Pour le reste, un quart de flemme et un quart de niak
Maintenant, c’est con d’voir c’que j’ai pu être candide
Quand j’avais l’cafard, c’que j’ai pu être sordide
Traquant le facteur, j’attend mon chèque de SACEM
Scrutant l’secteur, tétant cette bière qui m’assomme
Même le temps me harcèle, je savais bien que j’rendrais des comptes
Pour me retenir, personne quand j’empruntais la pente
On reste debout, chaque fois, le temps efface les dégouts
Pardonnez nous, on brûle la chandelle par les deux bouts
Et ouais, on n’a pas l’choix, on fait comme ça… Comme ça, mais bon…
Yo, jusqu'à ce jour où tu ne laisses que des cendres, tu n’fais que descendre
La vie passe vite, comme l’année quand c’est déjà décembre
Et peu importe si, entre l’bien et l’mal, tu oscilles
Nous sommes tous les mêmes quand vient la mort et sa faucille
Elle gommera tes idioties d’enfance
Et ton posse aussi, comme le souvenir de ton passage en France
Elle te rendra docile comme un agneau
Comme une 'tasse aux faux cils quand t’allonges le pognon
Fossile nous redeviendrons jusqu’au trognon
Aussi, ravale ta rogne, le temps nous tiens à sa pogne
Nous sommes que des pantins que le dieu Chronos agite
Ecoute le rap d’un jeune au coeur gros, nostalgique
Donc, gentiment, ami, laisse parler tes sentiments
Savoure les liens que l’amitié, l’amour et le sang cimentent
Moi, j’laisse couler, comme l’encre au centre du papier
Pendant que d’autres se coupent entre eux pour ne pas plier
Qu’adviendra t-il de moi?
Triptik,
Yo, même si, demain, on crève de faim, faudra qu’on paye pour se nourrir
C’est malheureusement aussi vrai qu’on né pour mourir
Parce que l’Homme est un loup pour l’Homme, l’Homme est un zoulou pour l’Homme
Aucun autre animal que l’Homme n’est aussi jaloux de l’Homme
Et tous les proverbes du genre: «Qui peut le mieux, peut le pire»
C’est bien beau, mais «Qui peut le mieux»: qui peut le dire?
Et se faire un sang d’encre, c’est comme bouffer d’la barbaque sans dent
Ça sert à rien comme ces cons qui sont condescendants
Les liens entre les Hommes se sont obscurcies, comme les ruelles
Et les Hommes, eux mêmes, se sont endurcies comme les duels
En sursis dans ce perpétuel mouvement
A coup de serpes et de truelles, l’individu l’ouvre grand
Isolés comme des atolls, on s’déchire comme en battle
Alors qu’il faudrait juste se soutenir comme des attelles
Il y a tant de questions qui restent sans réponse
Tant d’interrogations que le temps éponge
Songtekstvertaling
Anoniem onder zoveel anonieme, Dabaaz voor pseudoniem
Ik loop door de stad als mijn geest vergiftigd is
Alsof mijn ziel uit mijn lichaam wilde ontsnappen.
Mijn schedel in mijn handen houden om mijn kalmte te bewaren
Ontsnappen aan het drama, vraag ik me af, waar ben ik voor voorbestemd?
Bedankt voor het respect, maar waarom hekwerk ik?
Om de spons door te geven, toen mijn geweten mijn dromen waarschuwde
Ik draaide de bladzijde om, elke dag verlies ik een beetje van mijn woede.
Een kwart eeuw, een kwart van een droom, een kwart van een klap
Voor de rest, een kwart van phlegm en een kwart van niak
Nu is het stom om te zien dat ik openhartig kan zijn.
Toen ik de kakkerlak had, kon ik smerig zijn.
Ik zoek de postbode, ik wacht op mijn SACEM check.
Ik onderzoek de sector, zuig dat bier dat me knock-out slaat.
Zelfs als de tijd me lastig valt, wist ik dat ik verantwoordelijk zou zijn.
Om me tegen te houden, niemand toen ik de helling nam.
We staan, elke keer, tijd zuivert het dribbelen
Vergeef ons, we branden de kaars aan beide kanten.
En ja, we hebben geen keus, we doen het zo ... zoals dit, maar hey…
Yo, tot deze dag laat je alleen as achter, je gaat gewoon naar beneden
Het leven gaat snel voorbij, zoals het jaar dat het al December is
En het maakt niet uit of, tussen goed en kwaad, je oscilleert
We zijn allemaal hetzelfde als de dood komt en zijn sikkel
Ze zal je kinderonzin wissen.
En uw posse ook, als herinnering aan uw bezoek aan Frankrijk
Ze zal je volgzaam maken als een lam.
Als een kop valse wimpers als je het geld rekt
Fossiel we zullen terug naar de kern
En ravale, je woede, tijd dat we hem vasthouden.
We zijn alleen Panters die de God Chronos schudt.
Luister naar de rap van een jonge man met een groot hart, nostalgisch
Dus, voorzichtig, vriend, laat je gevoelens spreken
Geniet van de banden die vriendschap, liefde en bloed cement
Ik liet het stromen, zoals de inkt in het midden van het papier.
Terwijl anderen elkaar snijden om niet te buigen
Wat gaat er met me gebeuren?
Triptik,
Zelfs als we morgen verhongeren, moeten we voor eten betalen.
Het is helaas zo dat we geboren zijn om te sterven.
Omdat de mens een wolf voor de mens is, is de mens een Zoeloe voor de mens.
Geen ander dier dan de mens is zo jaloers op de mens
En alle spreuken van het genre: "wie kan het beste, kan het slechtste»
Het is prachtig, maar" wie kan het beste": Wie kan het zeggen?
En een inktbloed maken is als het eten van een tandeloze baard.
Het heeft geen zin als deze neerbuigende klootzakken.
De banden tussen de mensen zijn verduisterd, zoals de steegjes.
En de mensen verhardden zich als duels.
Geschorst in deze eeuwigdurende beweging
Bij de slag van slangen en troffels, opent het individu het grote
Geïsoleerd als atolls, scheuren we als in de strijd
Terwijl we elkaar moeten steunen als spalken.
Er zijn zoveel vragen die onbeantwoord blijven.
Zoveel vragen als de tijdspons