Trio Parada Dura — O Carro E A Faculdade songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "O Carro E A Faculdade" van Trio Parada Dura.
Songteksten
Eu tenho em meu escritório, em cima da minha mesa
A miniatura de um carro, que a todos causam surpresa
Muitos já me perguntaram, o motivo porque foi
Que eu sendo um doutor formado, gosto de um carro de boi
Respondi foi com o carro, nas estradas a rodar
Que meu pai ganhou dinheiro, pra mim poder estudar
Enquanto ele carreava, passando dificuldade
As lições eu decorava, lá nos bancos da faculdade
Falado
«Aohhh, meus amigos, essa é a história de um filho que reconheceuo trabalho de
seu pai»
Entre nossas duas vidas, existe comparação
Hoje eu seguro a caneta, como se fosse um ferrão
Nos riscos de minha escrita, sobre a folha rabiscada
Eu vejo os rastros que os bois, deixavam pelas estradas
Fechando os olhos parece, que vejo estrada sem fim
E um velho carro de boi, cantando dentro de mim
Em meus ouvidos ficaram, os gemidos de um cocão
E o grito de um carreiro, ecoando no grotão
Se tenho as mãos macias, eu devo tudo a meu pai
Que teve as mãos calejadas, no tempo que longe vai
Cada viagem que fazia, naquelas manhãs de inverno
Era um pingo do meu pranto, nas folhas do meu caderno
Meu pai deixou essa terra, mais cumpriu sua missão
Carreando ele colocou, um diploma em minhas mãos
Por isso guardo esse carro, com carinho e muito amor
É a lembrança do carreiro que de mim fez um doutor
Songtekstvertaling
Ik heb het in mijn kantoor, op mijn bureau
De miniatuur van een auto, die iedereen veroorzaakt verrassing
Velen hebben me al gevraagd, de reden waarom het
Dat ik een getrainde dokter ben, als een ossenkar.
Ik antwoordde dat het met de auto was, op de wegen die draaiden.
Dat mijn vader geld verdiende, zodat ik kon studeren.
Terwijl hij droeg, passeerde hij moeilijkheden.
De lessen die ik versierd heb, daar op de universiteitsbanken.
Gesproken
"Aohhh, mijn vrienden, Dit is het verhaal van een zoon die het werk van
je vader.»
Tussen onze twee levens, is er een vergelijking
Vandaag houd ik de pen vast, alsof het een stinger was.
In de risico ' s van mijn schrijven, op het gekrabbelde blad
Ik zie de sporen die de ossen op de wegen achterlieten.
Mijn ogen sluiten lijkt het, dat ik eindeloze weg zie
En een oude ossenkar, die in me zingt
In mijn oren stond, het gekreun van een poep
And the cry of a carriere, echoing in the grotto
Als ik zachte handen heb, heb ik alles aan mijn vader te danken.
Wie zijn handen liet roepen, in de tijd die zo ver gaat
Elke reis die ik maakte op die winter ochtenden
Het was een druppel van mijn huilen, in de bladeren van mijn notitieboekje.
M 'n vader verliet dit land en vervulde z' n missie.
Hij droeg een diploma in mijn handen.
Dus ik hou deze auto, met genegenheid en veel liefde
Het is de herinnering aan de carrière die een dokter van me gemaakt heeft.