Тринадцатое созвездие — Я вчера закопал songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Я вчера закопал" van Тринадцатое созвездие.
Songteksten
Заблудившись в тени Магеллановых карт
В город суетный наш не пришел месяц Март.
Наплевав на спешащий вперед календарь.
Позабыв, что бунтарь — это всё же бунтарь.
Не подумав о тех, кто за солнцем спешил.
И о тех, кто хранил ему песни души.
Не почувствовав стук, не услыша азарт
Не пришёл месяц Март.
Кто-то ждёт дольше срока, а кто-то спешит.
Косит маленьких. Косит больших.
Не скупясь на средства, не жалея свой яд Закрывает глаза, оставляя лишь взгляд.
Когда город устав притормаживал бег
Я вчера под окном разгребал мёртвый снег.
И промёрзшую землю, как воду черпал
Я вчера закопал.
Я вчера закопал. Закопал.
В землю друга.
Мы с ним прожили вместе одиннадцать лет.
Он был рядом всегда, а теперь его нет.
Для могилы такой есть бесплатно места.
На могиле такой ни свечи, ни креста.
Не заметит потери, очнувшись от сна,
Этот город.
Но вот не приходит весна.
И в квартире, где жизнь так не ровно текла
Стало меньше тепла.
Я вчера закопал. Закопал.
В землю друга.
Этот гробик ему колыбелью служил.
А он морду на лапы свои положил.
Рыжий нос, со знакомым до боли пятном.
Не изведанный путь не изведанных снов.
Не понятная даль не понятных ночей.
Не услышанный звук не прочтенных речей.
И любая могила темна и тесна.
И не приходит весна.
Я вчера закопал. Закопал.
В землю друга.
Songtekstvertaling
Verloren in de schaduw van de Magelhaense kaarten
De maand maart kwam niet naar onze drukke stad.
De kalender kan me niet schelen.
Vergeten dat een rebel nog steeds een rebel is.
Zonder te denken aan degenen die haast hadden om de zon te krijgen.
En over degenen die zijn soulliederen hielden.
Zonder de klop te voelen, zonder de opwinding te horen
De maand Maart is niet aangekomen.
Iemand wacht langer dan de deadline en iemand heeft haast.
Maait de kleintjes neer. Maait de grote neer.
Niet bezuinigen op de middelen, niet uw GIF sparen sluit zijn ogen, laat slechts een blik.
Toen de stad moe werd, vertraagde het rennen.
Ik was gisteren dode sneeuw onder het raam aan het scheppen.
En de bevroren aarde, als een uitgehold water.
Ik heb het gisteren begraven.
Ik heb het gisteren begraven. Begraven.
In het land van een vriend.
We woonden elf jaar samen.
Hij was er altijd en nu is hij weg.
Er zijn vrije plaatsen voor zo ' n graf.
Er is geen kaars of kruis op het graf.
Zal het verlies niet merken als je wakker wordt uit een droom,
Deze stad.
Maar de lente komt niet.
En in een appartement waar het leven niet zo soepel verliep
Er was minder hitte.
Ik heb het gisteren begraven. Begraven.
In het land van een vriend.
Deze kist was zijn wieg.
En hij legde zijn gezicht op zijn poten.
Rode neus, met een bekende plek die pijn doet.
Onbekend pad van onbekende dromen.
Niet duidelijk de afstand is niet heldere nachten.
Ik hoorde niet het geluid van ongelezen toespraken.
En elk graf is donker en krap.
En de lente komt niet.
Ik heb het gisteren begraven. Begraven.
In het land van een vriend.