Триада — Муза songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Муза" van Триада.
Songteksten
Муза моя, в узких кругах те, кто связан узами
Или в том мире, который прячется за лужами
В детстве среди часовых пружин
Среди достижений личных и чужих вершин
В цифровых лабиринтах и во снах
То вознесена, то послана и
Стала бредом, давит виски
Будто конструкторы проблем мирских
Вылетает из-за телика с голосом, что читает новости
Где-то в Ростове в салоне сотовой связи
Где-то, где под дождем явно в душе моей праздник
Где корабли не видят маяков, но капитан верит
Что рядом земля и путь проделан не зря
И пусть не вижу я знак, что подаст мне она
Когда остынет асфальт и город осыпет зима
Я открою глаза, но уже по-настоящему
Значит, она здесь, и я весь теперь перед ней
Оставь меня, муза, я уже буду не тот
Ты будто ток, который прямо в этих строках иссяк
Волна, что отползает от берега в океан
Когда ставишь точку и видишь не текста изъян
Не ищи, но найдешь. Сам себе скажешь может:
«Кому ты врешь, к чему эта ложь?» И отложишь
Как лист исписанный, еще до записи порвешься
Может быть завтра, а может никогда не вернешься
Покажись мне, верни к жизни
Пока чисты чувства, мысли
Ну же, муза, мне это так нужно
Зал грусти, шквал буйства
Покажись мне, верни к жизни
Пока чисты чувства и мысли
Ну же, муза, мне это так нужно
Чего ждешь ты? Стреляй в грудь мне
Покажись мне, верни к жизни
Покажись мне, верни к жизни
В ночном холодном прокуренном зале
Я будто в угол загнан, как в суд мерзавец
Усталый путник в пустом неуютном вокзале
Вожу глазами, душно мне, задыхаюсь
Мой ум пудом дурных дум терзаем
Дух замерзает, он тускл внутри, но неузнаваем
Уснула память, и сжались нервы,
А скверный, растерзанный Минервой, в кресле осел я
Я тех ждал, кто плевал гнетущим равнодушие
Кто плевел находил в зерне стихам и слушатели
Лучше бы наверно самому бездушным быть
Ведь нет чего-то пощечинам, брошенным за просто так
Оставь меня, слышишь, мразь. Чего тебя?
Им не оттаять от моей страсти, хоть убей
И вот тьме не освещает полстиха их жалостный день
Что теперь, быть прикованным, как Прометей?
Сбитый с ног словно, слов не находя
В горле ком, озноб от головы до пят
Уже не озлобленный, уже не узнаю себя я
Входишь ты в комнату, теплым светом озаряя
Покажись мне, верни к жизни
Пока чисты чувства, мысли
Ну же, муза, мне это так нужно
Зал грусти, шквал буйства
Покажись мне, верни к жизни
Пока чисты чувства и мысли
Ну же, муза, мне это так нужно
Чего ждешь ты? Стреляй в грудь мне
Покажись мне, верни к жизни
Покажись мне, верни к жизни
Songtekstvertaling
M ' n Muze, in nauwe kringen ... die gebonden zijn door banden.
Of in de wereld die zich verbergt achter Plassen
Als een kind tussen de klok springs
Onder de prestaties van persoonlijke en buitenlandse pieken
In het digitale labyrint en dromen
Verheven, nu gezonden, en
Hij ijlde en drukte op de whisky.
Zoals constructeurs van alledaagse problemen
Crasht van achter de TV met een stem die het nieuws leest
Ergens in Rostov in de mobiele telefoonwinkel
Ergens waar de regen duidelijk in mijn zielvakantie is
Waar schepen geen vuurtorens zien, maar de kapitein gelooft
Dat het land nabij is en dat de weg niet ijdel is.
En laat me het teken niet zien dat ze me zal geven.
Als het asfalt afkoelt en de winter op de stad valt
Ik zal mijn ogen openen, maar echt
Dus ze is hier, en ik zit nu achter haar aan.
Laat me, Muse, Ik zal niet meer hetzelfde zijn.
Je bent als een stroom die uitloopt in deze lijnen
Een golf die wegkruipt van de kust in de oceaan
Als je een punt plaatst en een fout ziet dat is niet de tekst
Niet kijken, maar dat komt wel. Je kunt jezelf vertellen:
Tegen wie lieg je?"En stel het uit
Als een vel papier bedekt met schrijven, zelfs voordat de plaat is gescheurd
Misschien morgen, of misschien kom je nooit meer terug.
Toon jezelf aan mij, Breng me terug tot leven
Zolang gevoelens en gedachten zuiver zijn
Kom op, Muse, ik heb dit zo hard nodig.
Hall of treurnis, vlaag van geweld
Toon jezelf aan mij, Breng me terug tot leven
Zolang gevoelens en gedachten zuiver zijn
Kom op, Muse, ik heb dit zo hard nodig.
Waar wacht je op? Schiet me in de borst.
Toon jezelf aan mij, Breng me terug tot leven
Toon jezelf aan mij, Breng me terug tot leven
In een koude rokerige hal ' s nachts
Ik voel me als een schurk in de rechtszaal.
Een vermoeide reiziger in een leeg, oncomfortabel treinstation
Ik beweeg mijn ogen, ik stik, ik stik.
Mijn geest zit vol met slechte gedachten.
De geest bevriest, het is vaag van binnen, maar onherkenbaar.
Viel in slaap in het geheugen, en gecomprimeerde zenuwen,
En ik was een bad ass, verscheurd door Minerva, in een stoel
Ik wachtte op degenen die onderdrukkende onverschilligheid spuugden.
Wie vond het kaf in de korrel van gedichten en luisteraars
Het zou waarschijnlijk beter zijn om zelf zielloos te zijn.
Er wordt immers niets in het gezicht geslagen, voor niets gegooid
Laat me met rust, tuig. Wat wil je?
Ze kunnen mijn passie voor hun leven niet ontdooien.
En zo verlicht de duisternis hun zielige dag niet.
Wat nu, om geketend te worden als Prometheus?
Viel van zijn voeten alsof hij geen woorden kon vinden.
Een bult in mijn keel, rillingen van kop tot teen
Niet langer verbitterd, ik herken mezelf niet meer.
Je gaat de kamer binnen, warm licht verlicht
Toon jezelf aan mij, Breng me terug tot leven
Zolang gevoelens en gedachten zuiver zijn
Kom op, Muse, ik heb dit zo hard nodig.
Hall of treurnis, vlaag van geweld
Toon jezelf aan mij, Breng me terug tot leven
Zolang gevoelens en gedachten zuiver zijn
Kom op, Muse, ik heb dit zo hard nodig.
Waar wacht je op? Schiet me in de borst.
Toon jezelf aan mij, Breng me terug tot leven
Toon jezelf aan mij, Breng me terug tot leven