Триада — Я иду спать songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Я иду спать" van Триада.
Songteksten
Мы причалим только утром.
Прокричат моряки в рупор.
Нас примет родной пирс.
Вдыхай с родного берега бриз.
С открытым окном ехать домой.
Дождь в окно и рукав намок.
Город рос, пропустив весь капремонт.
Как я мог, тонкой коркой лед.
Здесь было лето,
Видел я как луч из солнца льет,
Как расправляет крылья мотылек,
И сколько раз при мне сменилась мода.
Выросли дома, высушен канал,
Вместо ларька с мороженым, теперь здесь чайхана.
Веки тяжелеют как гири, как гири,
Водитель бодр, круглые глаза, он как Филин,
Тормозит у подъезда, иду, багаж тяну,
Вхожу, ложусь, тону.
Дом, время укрыть меня, как я устал.
И пусть пока не пришла.
Закрытыми окна оставь.
Я иду спать!
Время укрыть меня, как я устал.
И пусть пока не пришла.
Закрытыми окна оставь.
Я иду спать!
Снова в бочку меда кинем ложку дёгтя,
Возвращение домой вновь не будет легким.
Воздух спит, затаившись в легких,
Желтый стих как осенний лист,
Замерзает, сохнет.
Руки словно плети, тяжелеют веки,
Штормом кажется и легкий незаметный ветер.
Мимо витрины магазинов как мультфильмы,
Я так устал быть неутомимо сильным.
Как погребальный саван тянется туман,
Глаза болят, но не видят маяка,
Хоть штурмом не дурак.
До горизонта белым-бело,
Он дарил смысл тем, кому до него нет дела.
Из окна навстречу мне летят света стрелы,
Так смело, наверняка знают, что делать.
Груз упал с души и с горла сошел ком,
Здравствуй дом, здравствуй мой милый дом.
Дом, время укрыть меня, как я устал.
И пусть пока не пришла.
Закрытыми окна оставь.
Я иду спать!
Время укрыть меня, как я устал.
И пусть пока не пришла.
Закрытыми окна оставь.
Я иду спать!
Songtekstvertaling
We landen pas morgen.
De matrozen zullen schreeuwen door een megafoon.
Onze thuis pier zal ons ontvangen.
Adem de wind in vanaf je geboorteland.
Ga naar huis met het raam open.
Regen in het raam en mijn mouw is nat.
De stad groeide en miste de hele revisie.
Zo goed als ik kon, een dunne korst ijs.
Het was hier zomer.,
Ik zag een straal van de zon naar beneden stromen.,
Als een mot die zijn vleugels spreidt,
En hoe vaak heb ik de mode veranderd.
Thuis geteeld, het kanaal gedroogd,
In plaats van een ijssalon, is er nu een theehuis.
Mijn oogleden zijn zo zwaar als gewichten.,
De bestuurder is alert, rondogig, als een uil.,
Remmen bij de ingang, ga, trek de bagage,
Ik ga naar binnen, ga liggen en zink.
Thuis, tijd om me te beschermen, hoe moe ik ben.
En laat het nog niet komen.
Laat de ramen dicht.
Ik ga naar bed.
Tijd om me te bedekken, hoe moe ik ben.
En laat het nog niet komen.
Laat de ramen dicht.
Ik ga naar bed.
Weer in een vat honing gooi een vlieg in de zalf,
Terugkeren naar huis zal niet makkelijk zijn.
De lucht slaapt, verborgen in de longen,
Geel vers als een herfstblad,
Bevriest en droogt.
Handen als zwepen, zware oogleden,
Een lichte, onmerkbare wind lijkt ook een storm te zijn.
Oude winkels als Tekenfilms,
Ik ben het zo zat om onvermoeibaar sterk te zijn.
Als een lijkwade strekt de mist uit,
Mijn ogen doen pijn, maar ze kunnen het baken niet zien. ,
Ik ben tenminste niet gek.
Aan de horizon wit-wit,
Hij gaf betekenis aan degenen die er niet om gaven.
Vanuit het raam vliegen er pijlen naar me toe.,
Zo brutaal, dat ze waarschijnlijk weten wat ze moeten doen.
Het gewicht viel uit mijn ziel en er kwam een klomp uit mijn keel.,
Hallo thuis, Hallo mijn lieve thuis.
Thuis, tijd om me te beschermen, hoe moe ik ben.
En laat het nog niet komen.
Laat de ramen dicht.
Ik ga naar bed.
Tijd om me te bedekken, hoe moe ik ben.
En laat het nog niet komen.
Laat de ramen dicht.
Ik ga naar bed.