Transit — Love, _____. songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Love, _____." van Transit.
Songteksten
I always knew that I would live and die in Boston.
When I was five I put my hands into cement and you knelt beside me.
It dried up and hardened so fast.
We packed our bags and headed south
Leaving them behind, never coming back.
To those same small hands that pulled you through a crosswalk,
Ready for whatever’s coming next.
Someday I hope you find everything you want
And just forgive me for everything I’m not.
I’ll try and hide how damaged I’ve become.
Oh my god, why is the world so sad?
I always knew that I would live and die in Boston.
When I was five I put my hands into cement and you knelt beside me.
It dried up and hardened so fast.
I guess I found my way back home but those hands no longer fit.
(I was never any good at saying sorry, thank you for that.)
But I’m ready for whatever is whatever is coming next.
I always knew that I would live and die in Boston.
When I was five I put my hands into cement,
And you knelt besides me.
It dried up and hardened so fast.
Songtekstvertaling
Ik heb altijd geweten dat ik in Boston zou leven en sterven.
Toen ik vijf was, stak ik mijn handen in cement en knielde naast me.
Het droogde op en verhardde zo snel.
We pakten onze koffers en gingen naar het zuiden.
Ze achterlaten, nooit meer terugkomen.
Op dezelfde kleine handen die je door een zebrapad trokken.,
Klaar voor wat er gaat komen.
Op een dag hoop ik dat je alles vindt wat je wilt
En vergeef me voor alles wat ik niet ben.
Ik zal proberen te verbergen hoe beschadigd ik ben geworden.
Waarom is de wereld zo verdrietig?
Ik heb altijd geweten dat ik in Boston zou leven en sterven.
Toen ik vijf was, stak ik mijn handen in cement en knielde naast me.
Het droogde op en verhardde zo snel.
Ik denk dat ik de weg terug naar huis heb gevonden, maar die handen passen niet meer.
(Ik was nooit goed in het zeggen van sorry, bedankt daarvoor.)
Maar ik ben klaar voor wat er ook komt.
Ik heb altijd geweten dat ik in Boston zou leven en sterven.
Toen ik vijf was, stopte ik mijn handen in cement.,
En je knielde naast mij.
Het droogde op en verhardde zo snel.