Tracktor Bowling — Снег songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Снег" van Tracktor Bowling.
Songteksten
В ее глазах дробит стекло огни вечерних этажей
И где-то очень глубоко воет ветер в ней, в ней
Город дышит сном сквозь миллион закрытых век,
А за ее ночным окном черной тоской кружится белый снег
Полночных звезд холодный свет, в стакане лед замерзших рек
В ее окне сто тысяч лет каждый вечер снег, снег
И когда метёт белых хлопьев круговерть
Вновь она не спит и ждет, что весна придет быстрей, чем смерть
Зима внутри, в душе февраль
В твоих глазах моя боль и моя печаль
Не уходи, я здесь одна
Только скажи, где весна, где моя весна?
И снова тишина, в темной комнате — страх и боль
Я не знаю чья здесь вина, не знаю что со мной
И нервы как струна, и слова, словно тихий вой:
Мама, я здесь одна, я так хочу домой…
Печали вкус песка, одиночества тихий стон
В висках стучит тоска, как погребальный звон
И не вспомнить уже когда, год назад или может век
Ушла моя весна и выпал первый снег…
мой первый снег…
мой первый снег…
первый снег…
мой первый… снег…
Зима внутри, в душе февраль
В твоих глазах моя боль и моя печаль
Не уходи, я здесь одна
Только скажи, где весна, где моя весна?
Где?
Где?
Где моя весна?
Songtekstvertaling
Het licht van de avondvloeren verbrijzelt het glas in haar ogen
En ergens heel diep huilt de wind erin.
De stad ademt slaap door een miljoen gesloten oogleden,
En buiten haar nachtraam zwiert de witte sneeuw als een zwart verlangen
Midnight stars cold light, in a glass of ice frozen rivers
In haar raam honderdduizend jaar elke nacht sneeuw, sneeuw
En als de witte vlokken draaien
Nogmaals, ze slaapt niet en wacht tot de lente sneller komt dan de dood.
Winter binnen, in de douche februari
In jouw ogen mijn pijn en mijn verdriet
Ga niet, Ik ben hier alleen.
Vertel me gewoon, waar is lente, waar is mijn lente?
En weer stilte, in de donkere kamer-angst en pijn
Ik weet niet wiens schuld het is, Ik weet niet wat er mis is met mij.
En zenuwen als een string, en woorden als een zachte huil:
Mam, ik ben hier alleen, Ik wil naar huis.…
Droefheid smaak van zand, eenzaamheid stil kreunen
Mijn hoofd bonkt als een doodsklok.
En ik kan me niet herinneren wanneer, een jaar geleden, of misschien een eeuw
Mijn lente is weg en de eerste sneeuw is gevallen...
mijn eerste sneeuw...
mijn eerste sneeuw...
eerste sneeuw...
mijn eerste... sneeuw…
Winter binnen, in de douche februari
In jouw ogen mijn pijn en mijn verdriet
Ga niet, Ik ben hier alleen.
Vertel me gewoon, waar is lente, waar is mijn lente?
Waar?
Waar?
Waar is mijn bron?