Townes Van Zandt — Our Mother The Mountain songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Our Mother The Mountain" van Townes Van Zandt.
Songteksten
My lover comes to me with a rose on her bosom
The moon’s dancin' purple
All through her black hair
And a ladies-in-waiting she stands 'neath my window
And the sun will rise soon
On the false and the fair
She tells me she comes from my mother the mountain
Her skin fits her tightly
And her lips do not lie
She silently slips from her throat a medallion
Slowly she twirls it
In front of my eyes
I watch her, I love her, I long for to touch her
The satin she’s wearin'
Is shimmering blue
Outside my window her ladies are sleeping
My dogs have gone hunting
The howling is through
So I reach for her hand and her eyes turns to poison
And her hair turns to splinters
And her flesh turns to brine
She leaps cross the room, she stands in the window
And screams that my first-born
Will surely be blind
She throws herself out to the black of the nightfall
She’s parted her lips
But she makes not a sound
I fly down the stairway, and I run to the garden
No trace of my true love
Is there to be found
So walk these hills lightly, and watch who you’re lovin'
By mother the mountain
I swear that it’s true
Love not a woman with hair black as midnight
And her dress made of satin
All shimmering blue
Songtekstvertaling
Mijn minnaar komt naar me toe met een roos op haar boezem
De maan danst paars
Door haar zwarte haar.
En een hofdame staat voor m 'n raam.
En de zon zal snel opkomen
Op het valse en het eerlijke
Ze zegt dat ze van M ' n moeder komt.
Haar huid past goed bij haar.
En haar lippen liegen niet
Ze glijdt stilletjes uit haar keel een medaillon
Langzaam draait ze het
Voor mijn ogen
Ik kijk naar haar, Ik hou van haar, Ik verlang ernaar haar aan te raken
De satijn die ze draagt.
Glinsterend blauw
Voor mijn raam slapen de dames.
Mijn honden zijn gaan jagen.
Het gehuil is voorbij.
Dus ik reik naar haar hand en haar ogen worden vergif.
En haar haar verandert in splinters.
En haar vlees wordt pekel
Ze springt door de kamer, ze staat bij het raam.
En schreeuwt dat mijn eerstgeborene
Zij zullen zeker blind zijn.
Ze gooit zichzelf naar het Zwarte van de avond.
Ze heeft haar lippen gebroken.
Maar ze maakt geen geluid
Ik vlieg de trap af en ren naar de tuin.
Geen spoor van mijn ware liefde
Is er te vinden
Dus loop voorzichtig door deze heuvels, en kijk uit van wie je houdt.
Bij moeder de berg
Ik zweer dat het waar is.
Hou niet van een vrouw met haar zwart als middernacht
En haar jurk gemaakt van satijn
Alles glinsterend blauw