Torreblanca — Defensa songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Defensa" van Torreblanca.
Songteksten
No tengo nada que decir en mi defensa
No tengo nada de comida en mi despensa
No te sorprendas si me voy volviendo un poco extraño
Jamás pensé que perdería la paciencia
Actuando como un niño consentido, piso el acelerador
Miro el reloj, no tiene tiempo palabra que hoy
No tengo nada que decir en mi defensa
Por las promesas que se olvidan por extensas
Por las sonrisas aburridas faltas de imaginación
Jamás pensé que perdería la cabeza
Quisiera confesarme y la inocencia salvaría la razón
Pero no soy pero no puedo pero no soy
Lo siento guardare silencio
No quiero que me veas mintiendo
Y temo que si no me detengo
Revelaré que muero de miedo
No tengo nada que decir en mi defensa
Jamás pensé que me daría mas vergüenza
Alzar la voz para pedirte que me escuches, que fingí
Mas puede ser que hablar derive en la proeza
De verme sepultado bajo las columnas rotas, sin razón
Verme llorar, agua hasta el cuello voy a explotar
Lo siento guardare silencio
No quiero que me veas mintiendo
Y temo que si no me detengo
Revelaré que muero de miedo
No tengo nada que decir en mi defensa
Songtekstvertaling
Ik heb niets te zeggen ter verdediging.
Ik heb geen eten in mijn voorraadkast.
Wees niet verbaasd als ik een beetje raar doe.
Ik had nooit gedacht dat ik mijn geduld zou verliezen.
Ik gedraag me als een verwend kind.
Ik kijk naar de klok, het heeft geen woord tijd dat vandaag
Ik heb niets te zeggen ter verdediging.
Voor de beloften die worden vergeten door uitgebreide
Vanwege de saaie glimlach gebrek aan verbeelding
Ik had nooit gedacht dat ik gek zou worden.
Ik zou willen bekennen en onschuld zou de rede redden.
Maar ik ben het niet, maar ik kan het niet, maar ik ben het niet.
Het spijt me om stil te zijn.
Ik wil niet dat je me ziet liegen.
En ik ben bang als ik niet stop
Ik zal onthullen dat ik doodsbang ben.
Ik heb niets te zeggen ter verdediging.
Ik had nooit gedacht dat ik me meer zou schamen.
Verhef je stem om te vragen naar me te luisteren, dat ik deed alsof.
Maar het kan zijn dat spreken voortkomt uit dapperheid
Om me te zien begraven onder de gebroken kolommen, zonder reden.
Kijk me huilen, water tot mijn nek ik ontplof.
Het spijt me om stil te zijn.
Ik wil niet dat je me ziet liegen.
En ik ben bang als ik niet stop
Ik zal onthullen dat ik doodsbang ben.
Ik heb niets te zeggen ter verdediging.