Tommy Makem — The Wind That Shakes The Barley songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Wind That Shakes The Barley" van Tommy Makem.

Songteksten

I sat within the valley green
I sat me with my true love.
My sad heart strove the two between
The old love and the new love.
The old for her the new
That made me think on Ireland dearly.
While soft the wind blew down the glade
and shook the golden barley.
T’was hard the woeful words to frame
To break the ties that bound us.
But harder still to bear the shame
of foreign chains around us.
And so I said the mountain glen
I’ll meet at morning early.
And I’ll join the bold united men
While soft winds shook the barley.
T’was sad I kissed away her tears
My fond arm round her flinging.
When a foe, man’s shot burst on our ears
>From out the wild woods ringing.
A bullet pierced my true love’s side
In live’s young spring so early.
And on my breast in blood she died
While soft winds shook the barley.
But blood for blood without remorse
I’ve ta’en at oulart hollow.
I’ve lain my true love’s clay like corpse
Where I full soon must follow.
Around her grave I’ve wandered drear
Noon, night, and morning early.
With breaking heart when e’er I hear
The wind that shakes the barley.

Songtekstvertaling

Ik zat in de vallei groen
Ik zat bij mijn ware liefde.
Mijn droevige hart streelde de twee tussen
De oude liefde en de nieuwe liefde.
Het Oude voor haar het nieuwe
Dat zette me aan het denken over Ierland.
Terwijl de wind door de glade waaide
en schudde de gouden gerst.
Het was moeilijk om de treurige woorden te framen.
Om onze banden te verbreken.
Maar nog moeilijker om de schaamte te verdragen
van vreemde ketens om ons heen.
En dus zei ik de berg glen
Ik zie je morgenochtend vroeg.
En ik sluit me aan bij de gedurfde Verenigde mannen.
Terwijl de zachte wind de gerst schudde.
Het was triest dat ik haar tranen weg kuste.
Mijn lieve arm om haar heen.
Wanneer een vijand, de man ' s schot barstte in onze oren
>Van buiten de wilde bossen rinkelen.
Een kogel doorboorde de zijde van mijn ware liefde.
In live ' s jonge lente zo vroeg.
En op mijn borst in bloed stierf ze
Terwijl de zachte wind de gerst schudde.
Maar bloed voor bloed zonder wroeging
Ik heb ta ' en in oulart hollow.
Ik heb de klei van mijn ware liefde als een lijk bewaard.
Waar ik snel vol zit, moet volgen.
Rond haar graf dwaalde ik drear.
'S middags,' s nachts en ' s ochtends vroeg.
Met een gebroken hart als ik hoor
De wind die de gerst schudt.