Tommy Makem — The Foggy Dew songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Foggy Dew" van Tommy Makem.
Songteksten
Miscellaneous
The Foggy Dew
'Twas down the glen one Easter morn
To a city fair rode I.
When Ireland’s line of marching men
In squadrons passed me by.
No pipe did hum, no battle drum
Did sound its dread tattoo
But the Angelus bell o’er the Liffey’s swell
Rang out in the foggy dew.
Right proudly high over Dublin town
They hung out a flag of war.
'Twas better to die 'neath an Irish sky
Than at Suvla or Sud el Bar.
And from the plains of Royal Meath
Strong men came hurrying through;
While Brittania’s sons with their long-range guns
Sailed in from the foggy dew.
'Twas England bade our wild geese go That small nations might be free.
Their lonely graves are by Suvla’s waves
On the fringe of the grey North Sea.
But had they died by Pearse’s side
Or fought with Valera true,
Their graves we’d keep where the Fenians sleep
'Neath the hills of the foggy dew.
The bravest fell, and the solemn bell
Rang mournfully and clear
For those who died that Eastertide
In the springing of the year.
And the world did gaze in deep amaze
At those fearless men and true
Who bore the fight that freedom’s light
Might shine through the foggy dew.
Songtekstvertaling
Uiteenlopende
De Mistige Dauw
Het was in de glen one paasmorn
Naar een kermis reed ik.
Wanneer Ierland ' s lijn van marcherende mannen
In eskaders passeerde me.
Geen pijp neuriede, geen strijdtrommel
Klonk zijn dread tattoo
Maar de Angelus bell o 'er de Liffey' s deining
Belde uit in de mistige dauw.
Recht hoog boven Dublin town
Ze hingen een oorlogsvlag uit.
Het was beter om te sterven in een Ierse lucht
Dan in Suvla of Sud El Bar.
En van de vlakten van de Koninklijke Meath.
Sterke mannen kwamen haastig door;
Terwijl Brittania ' s zonen met hun langeafstandswapens
Voer binnen vanaf de mistige dauw.
Engeland liet onze wilde ganzen gaan dat kleine naties vrij zouden zijn.
Hun eenzame graven zijn bij de golven van Suvla.
Aan de rand van de grijze Noordzee.
Maar waren ze aan Pearse ' s zijde gestorven
Of gevochten met Valera true,
Hun graven zouden we bewaren waar de Fenians slapen.
'Neath the hills of the foggy dew.
De dapperste viel, en de plechtige bel
Luid en duidelijk
Voor hen die in het Oosten stierven
In de lente van het jaar.
En de wereld keek in diepe verbazing
Op die onbevreesde mannen en ware
Wie droeg de strijd die vrijheid ' s licht
Zou kunnen schijnen door de mistige dauw.