Tom T. Hall — The Little Lady Preacher songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Little Lady Preacher" van Tom T. Hall.

Songteksten

Oh, the little lady preacher from the Limestone Church
I’ll never forget her I guess
She preached each Sunday morning on the local radio
With a big black Bible and a snow white dress
She was nineteen years of age and was developed to the fault
But I will admit she knew the Bible well
A little white lace hankie marked the text that she would use
She breathed into that microphone and sent us all to Hell
She had a guitar picker by the name of Luther Short
A hairy legged soul lost out in sin
She would turn and smile at Luther when the program would commence
With a voice as sweet as angels' she would break out in a hymn
I was pickin' for her too with what we called the doghouse bass
I clung to every word that passed her lips
She was down on booze and cigarettes and high on days to come
And she’d punctuate the prophecy with movements of her hips
The Lord knows how I loved her, he was there each time she preached
But old Luther took her home each Sunday morn
Looking back I still recall the way it hurt my tender pride
I longed to be a hero but they’re made not born
Sometimes old Luther showed up at the studio half tight
And smoking was a thing he liked to do She never said a word to him but said a prayer for me I told her in a way that I’ve been praying for her too
One Sunday her old man showed up and said that she was gone
Said she and brother Luther had a call
I can see me standin' in that studio that day
I had to face the heartbreak unemployment and all
I don’t know where they are 'cause I ain’t seen them people since
Lord if I judge 'em let me give 'em lots of room
I know Luther Short and he’s a hard old boy to change
And I’ve often sat and wondered who it was converted whom

Songtekstvertaling

Oh, de kleine vrouwelijke predikant van de kalksteen Kerk
Ik zal haar nooit vergeten, denk ik.
Ze preekte elke zondagmorgen op de lokale radio.
Met een grote zwarte Bijbel en een Sneeuwwitje jurk
Ze was negentien jaar oud en werd tot de fout ontwikkeld.
Maar ik geef toe dat ze de Bijbel goed kende.
Een kleine witte kant hankie markeerde de tekst die ze zou gebruiken
Ze ademde in die microfoon en stuurde ons allemaal naar de hel.
Ze had een gitaarplukker genaamd Luther Short.
Een harige benige ziel verloren in zonde
Ze draaide zich om en glimlachte naar Luther als het programma zou beginnen
Met een stem zo zoet als engelen ' zou ze uitbreken in een hymne
Ik koos ook voor haar met wat we de doghouse bass noemden.
Ik klampte me vast aan elk woord dat haar lippen passeerde.
Ze zat onder de drank en sigaretten en high op de dagen die komen.
En ze doorboorde de voorspelling met bewegingen van haar heupen.
De Heer weet hoe ik van haar hield, hij was er elke keer als ze predikte
Maar Luther nam haar elke zondagmorgen mee naar huis.
Terugkijkend herinner ik me nog hoe het mijn tedere trots kwetste.
Ik verlangde ernaar een held te zijn, maar ze zijn niet geboren.
Soms dook Luther half strak op in de studio.
En roken was iets wat hij graag deed ze zei nooit een woord tegen hem maar zei Een gebed voor mij Ik vertelde haar op een manier dat ik heb gebeden voor haar ook
Op een zondag kwam haar vader opdagen en zei dat ze weg was.
Zei dat zij en Broeder Luther gebeld hadden.
Ik zie me die dag in die studio staan.
Ik moest de gebroken werkloosheid onder ogen zien.
Ik weet niet waar ze zijn, want Ik heb ze niet meer gezien.
Heer als ik over ze oordeel, laat me ze veel ruimte geven.
Ik ken Luther Short en hij is moeilijk te veranderen.
En ik heb me vaak afgevraagd wie er bekeerd was.