Tom Poisson — Elisabeth martin songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Elisabeth martin" van Tom Poisson.

Songteksten

Quand vous lirez cette lettre, je serai mort
Je viens d’avoir trente ans et plus vraiment toutes mes dents
J’ai tenté d'être heureux, j’ai parfois pensé l'être
Ces fois où le soleil réchauffait assez mon corps
Une fois ou deux au moins, le soleil brilla au dehors
Y faut pas m’en vouloir si j’ai pris le large
Moi, j’en veux à personne même si je finis dans une décharge
J'étais trop essoufflé pour continuer
Même en peinture, je ne pouvais plus encadrer mon quartier
De toute façon, mon corps pesait trop lourd pour mes pieds
J' pense à Elisabeth Martin
A son sourire en coin, dans la cour de l'école
Qui a fait exploser un matin
Mon cœur de p’tit garçon qui aimait pas l'école
J' pense à Elisabeth Martin
A son goût à la menthe, dans la cour de l'école
Au baiser donné un matin
Au p’tit garçon que j'étais, dans la cour de l'école
Vous allez vous poser des tas de fausses questions
Pas besoin de remords ni même de culpabilité
J’ai un peu aimé, moins que vous sans doute
Mais dans la vie, n’est-ce pas, faut aimer coûte que coûte
Dans la vie faut aimer, même si ça fait mal et que ça coûte
Je n’ai pas contrôlé mon histoire mais j’ai choisi sa fin
Très vite, j’ai bien senti que pour moi ce serait un peu compliqué
Et maintenant que je glisse dans un sommeil profond
Je repense à mes débuts, à celle qui m’a fait croire
Pendant un court instant que la vie coulerait amoureusement
J' pense à Elisabeth Martin
A ses collants en laine, dans la cour de l'école
A nos départs main dans la main
Comme si nous étions tombés dans le même pot d' colle
J' pense à Elisabeth Martin
Pas ma mère, pas mon frère, pas ma maîtresse d'école
Celle qui a plongé un matin
Sa bouche et sa langue dans ma bouche à l’automne

Songtekstvertaling

Als je deze brief leest, ben ik dood.
Ik ben net dertig geworden. al m ' n tanden.
Ik probeerde gelukkig te zijn, soms dacht ik dat ik dat was.
Die keren dat de zon mijn lichaam genoeg verwarmde
Op zijn minst één of twee keer, scheen de zon buiten
Je kunt het me niet kwalijk nemen als ik er vandoor ging.
Ik neem het niemand kwalijk, ook al eindig ik in een krot.
Ik was te ademloos om verder te gaan.
Zelfs in het schilderen, kon ik mijn buurt niet meer inlijsten.
Hoe dan ook, mijn lichaam woog te zwaar voor mijn voeten.
Ik denk aan Elisabeth Martin.
Op haar glimlach in de hoek, op het schoolplein
Dat ontplofte op een ochtend.
Mijn kleine jongen hart die niet van school hield
Ik denk aan Elisabeth Martin.
Smaakt naar munt, op het schoolplein
Bij de kus gegeven op een ochtend
De kleine jongen die ik was, op het schoolplein.
Je gaat jezelf een hoop valse vragen stellen.
Geen behoefte aan wroeging of zelfs schuld.
Ik vond een beetje, minder dan jij waarschijnlijk.
Maar in het leven, juist, moet je liefhebben, wat er ook gebeurt.
In het leven moet je liefhebben, zelfs als het pijn doet en het kost
Ik had geen controle over mijn verhaal, maar ik koos het einde.
Heel snel voelde ik dat het voor mij een beetje ingewikkeld zou zijn.
En nu ik in een diepe slaap val
Ik denk terug aan mijn begin, aan degene die me liet geloven
Voor een kort moment zou het leven liefdevol stromen.
Ik denk aan Elisabeth Martin.
In haar wollen panty, in het schoolplein
Bij ons vertrek hand in hand
Alsof we in dezelfde pot lijm waren gevallen.
Ik denk aan Elisabeth Martin.
Niet mijn moeder, niet mijn broer, niet mijn leraar.
The one who dived one morning
Haar mond en tong in mijn mond in de herfst