Tom House — The Bone Man songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Bone Man" van Tom House.
Songteksten
I heard the bone man I heard him howl
Out in the dark night out in the wild
It’s all been building so many years
No reason left in him to stem them tears
No way now Hear the bone man howl like some orphan child
I heard the bone man I heard him moan
I saw him trembling out there so lost and all alone
Everything he ever was everything he’s ever known
Stripped him now and gone hear him sing his sad song
And he don’t know like the wind that blows which way to go And I read them poems that he wrote heard his song note by note
She was everything and all he ever needed how he saw it That sweet spell she cast ain’t no love like that can last
Unless it changes and he knew come a time it would all have to And now he stands like time demands dreams his own hands
He wrapped that wind around him tight embraced that pain
Stood there naked in the night in a hard driving rain
And there ain’t nothing but that need nothing left to explain
That storm that rages hear the roar here on out forever more
The moon and stars some things so cold and clear he sees
It all such clarity and insanity’s his way free where he soars for all to see
Let the red wine flow and the poetry the poetry his eyes burning
Turning in on himself now so let him be I heard the bone man I heard him howl
Out in the dark night out in the wild
It’s all been building so many years
No reason left in him to stem them tears
No way now Hear the Bone Man howl
Songtekstvertaling
Ik hoorde de bottenman huilen.
In de donkere nacht in het wild
Het bouwt al zoveel jaren op.
Er is geen reden meer om die tranen te stoppen.
Ik wil de Botman niet horen huilen als een wees.
Ik hoorde de Botman kreunen.
Ik zag hem beven, zo verloren en helemaal alleen.
Alles wat hij ooit was alles wat hij ooit gekend heeft
Kleed hem nu uit en hoor hem z ' n droevige lied zingen
En hij weet niet zoals de wind die waait welke kant op te gaan en ik las de gedichten die hij schreef hoorde zijn song noot bij noot
Ze was alles en alles wat hij ooit nodig had hoe hij het zag die zoete spreuk die ze uitsprak geen liefde zoals die kan blijven duren
Tenzij het verandert en hij wist dat er een tijd zou komen dat het allemaal zou moeten En nu staat hij als de tijd eist dromen zijn eigen handen
Hij wikkelde die wind om hem heen en omhelsde die pijn.
Stond daar naakt in de nacht in een harde regen
En er is niets anders dan dat er niets meer nodig is om uit te leggen
Die storm die woedt hoor het gebrul hier voor altijd meer
De maan en de sterren sommige dingen zo koud en helder hij ziet
Het is allemaal zo helder en krankzinnig dat hij vrij is waar hij voor iedereen zweert om te zien
Laat de rode wijn stromen en de poëzie zijn ogen branden
Ik hoorde de bottenman huilen.
In de donkere nacht in het wild
Het bouwt al zoveel jaren op.
Er is geen reden meer om die tranen te stoppen.
Nu hoor ik de Bottenman niet huilen.