Tiziano Ferro — Primavera nunca fué songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Primavera nunca fué" van Tiziano Ferro.
Songteksten
Me excuso, me disculpo,
luego acuso el golpe y uso
irona en mis palabras,
lo lamento te he fallado y basta.
Hoy para m es fiesta grande,
me tomo sonriente la victoria,
y entretanto quise desnudarte…
Se siente… dices sonriente,
se siente… y tu boca miente,
se siente… se siente… se siente… lengua de serpiente,
se siente… hablas entre dientes…
La historia nuestra en como una ventana en primavera
Que se abre fЎcilmente y que se queda siempre abierta
aspirando los perfumes de un verano que se espera,
llegarЎ, pero no llega, y el pensamiento vuela.
Y la atenciіn recae sіlo sobre cosas bellas,
el prado iluminado, las blancas margaritas.
Mas luego cae la nieve y primavera nunca fue,
mas luego cae la nieve y primavera nunca fue.
Me acuso, soy un burro,
yo no abuso nunca de tu calma…
sіlo he sido brusco, no un obtuso…
que gran diferencia.
Ha sido una de entre tantas
historias que terminan,
paciencia, qui (c)n se siente un gusano verde…
Se siente… dices sonriente,
se siente… y tu boca miente,
se siente… se siente… se siente… lengua de serpiente,
se siente… hablas entre dientes…
La historia nuestra… etc…
Los brazos apretados contra el pecho en gesto duro,
esa expresiіn, los morros tpicos
que nunca perderЎs,
y frente a un capuccino tus labios con espuma.
Yo vagamente erіtico a ti te mirar©,
saboreando el gesto indiscutible que has perdido,
dulce y tan ingenuo, como mis mordiscos,
y cuЎnto error acumulado y yo sin comprenderlo
que para darte gusto hay que saber paladearlo.
Lento, suavemente,
con cabeza, levemente,
comenzando desde cero
disfrutando… hasta irse…
La historia nuestra… etc… (2 veces)
Songtekstvertaling
Het spijt me.,
dan geef ik de schuld aan de aanslag en gebruik
ironisch in mijn woorden,
Het spijt me dat ik gefaald heb en dat is het.
Vandaag voor m is groot feest,
Ik neem de lachende overwinning.,
en in de tussentijd wilde ik je uitkleden.…
Het voelt ... je zegt glimlachen.,
het voelt ... en je mond liegt.,
het voelt... het voelt... het voelt ... slangentong,
het voelt ... je spreekt tussen je tanden.…
Ons verhaal in als een raam in de lente
Dat opent gemakkelijk en blijft altijd open
stofzuigen van de parfums van een zomer die verwacht wordt,
llegarY, maar het komt niet, en de gedachte vliegt.
En de aandacht valt op mooie dingen,
de verlichte Weide, De witte madeliefjes.
Maar toen viel de sneeuw en de lente was nooit,
maar toen viel de sneeuw en de lente nooit.
Ik beschuldig mezelf, Ik ben een ezel,
Ik maak nooit misbruik van je kalmte.…
silo, ik ben bot geweest, niet stompzinnig. …
wat een groot verschil.
Het is een van de vele
einde verhaal,
geduld, qui (c)n voelt een groene worm…
Het voelt ... je zegt glimlachen.,
het voelt ... en je mond liegt.,
het voelt... het voelt... het voelt ... slangentong,
het voelt ... je spreekt tussen je tanden.…
Ons verhaal ... etc…
Armen tegen de borst geklemd in een hard gebaar,
die uitdrukking, de tympische morros
dat je nooit zult verliezen,
en voor een cappuccino je lippen met schuim.
Ik vind je vaag erotisch.,
genieten van het onbetwiste gebaar dat je hebt verloren,
zoet en zo naïef als mijn beten,
en cuYnto verzamelde fouten en ik zonder het te begrijpen.
dat om je plezier te geven moet je weten hoe je het moet proeven.
Langzaam, zachtjes,
met hoofd, licht,
vanaf nul beginnen
genieten ... tot je weggaat.…
Ons verhaal ... etc ... (2 keer)