Tiziano Ferro — Primavera Non È + songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Primavera Non È +" van Tiziano Ferro.

Songteksten

Mi scuso
Disilluso
Ancora accuso. Il colpo e uso
Ironia di circostanza
Mi dispiace ti ho deluso e basta
Ora per me festa grande
Mi prendo sorridenteLe vittorie
Per intanto lascio te in mutande…
'fa niente… dici sorridente
'fa niente… la tua bocca mente
'fa niente… pelle da serpente
'fa niente… conta poco e niente…
Le storie sono come le finestre a primavera
Si apron facilmente e sempre troppo volentieri
Ascoltando il profumo di un’estate che si spera.
Arriver, ma non arriva, e pensi sempre a ieri
E l’attenzione cade solo sulle cose belleI prati illuminati, i fiori gialli e bianchi
Ma poi cade la neve e primavera non pi Ma poi cade la neve e primavera non pi Mi accuso
Poi sopruso
Non abuso.
Della tua calma
Sono stato brusco e non ottuso.
C' gran differenza
stata una delle tante
Storie durate niente
Pazienza, andiamo avanti
Mi sento un verme…
'fa niente… dici sorridente
'fa niente… la tua bocca mente
'fa niente… pelle da serpente
'fa niente… conta poco e niente…
Le braccia strette forte al petto in segno di chiusura
Quell’espressione, il broncio tipico
Che non hai perso mai
Davanti a un cappuccino
Assaggi la sua schiuma
E vagamente erotico con gli occhi assaggio te E riassaporo quei gusti indiscutibili che hai persoDolci, agri, ingenui,
erano i miei morsi
E quanti errori accumulati senza mai capire
Che per gustarsi meglio ci si deve assaporare.
Piano
Lentamente
Con la testa
Lievemente
Cominciare
Dall’esterno
Per lasciarsi
Alla fine…

Songtekstvertaling

Het spijt me.
Gedesillusioneerd
Nog steeds opgeladen. Het schot en het gebruik
Ironie van de omstandigheden
Het spijt me dat ik je in de steek liet.
Nu voor mij groot feest
Ik neem mijn lachende overwinningen
In de tussentijd laat ik je achter in je ondergoed.…
laat maar ... je zegt glimlachen.
laat maar ... je mond liegt.
laat maar ... slangenhuid
het maakt niet uit ... het maakt weinig uit en niets.…
Verhalen zijn als lentevensters.
Je schort gemakkelijk en altijd te gewillig
Luisteren naar de geur van een hopelijk zomer.
Arriver, maar het komt niet aan, en je denkt altijd aan gisteren
En de aandacht valt alleen op mooie dingen verlichte weiden, gele en witte bloemen
Maar dan valt de sneeuw en de lente niet meer maar dan valt de sneeuw en de lente niet meer ik beschuldig
Dan misbruikt
Ik mishandel niet.
Van uw kalmte
Ik was bot en niet Bot.
Er is een groot verschil
was een van de vele
Verhalen duurden niets.
Geduld, laten we verder gaan.
Ik voel me net een worm.…
laat maar ... je zegt glimlachen.
laat maar ... je mond liegt.
laat maar ... slangenhuid
het maakt niet uit ... het maakt weinig uit en niets.…
De armen strak stevig tegen de borst in slot teken
Die uitdrukking, de typische pruillip
Dat je nooit hebt verloren
Voor een cappuccino
Proef het schuim
En vaag erotisch met de ogen Ik proef je en heraporo die onbetwistbare smaken die je verloor zoete, zure, naïeve,
het waren mijn beten.
En hoeveel fouten vergaard zonder ooit te begrijpen
Om beter te smaken moet je ervan genieten.
Vliegtuig
Langzaam
Met het hoofd
Enigszins
Beginnen
Van buitenaf
Breken
Op het einde…