Tito schipa jr. — Uccidetemi songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Uccidetemi" van Tito schipa jr..
Songteksten
Mi ricordo di un tempo passato in cui ci sorprendevano
Quei tramonti romani a volare
un mio amico ed io, scooter e via
Ed io zitto alle spalle di lui nel silenzio sonoro del vento
Mentre attorno lampeggia in immagini di un solo istante
Così bella e imprendibile la gente
E già allora benché fossi giovane e fossi imbattibile
Cominciava per me l’esperienza un po' dolce un po' amara della divisione
Con lo scoprire gli altri cresceva ed andava formandosi
Una pena una voglia frustrata e veniva chiarendosi
Un pensiero una visione
E il pensiero
(uccidetemi o critici o psichici o mentanalitici
o medici o clinici cerebrologici
o pratici o grandi o munifici
crani orologici sensuoanalgesici
nei vostri camici comici cinici venite unici lucidi reduci
sotto uccidetemi perché il pensiero)
era questo qua:
Dove andate amici stasera insieme a chi fate l’amore stasera
piangerete di che riderete di che è davvero possibile è lecito che
io non viva io non sappia la vostra avventura che io non conosca la vostra
misura
ch’io non sia da voi e con voi ed in voi e voi non in me?
Stamattina un odore di legna bruciata e di resina
Ci ha svegliati e ci ha reso felici, ci vuol così poco anima mia
Tutto quel che vogliamo è una casa che odori di legna bruciata
Ed attorno felice distesa e non più distante
E non più imprendibile la gente
E amori vecchi amori nuovi amori chiari amori oscuri ed amori futuri
E amori teneri e amori duri fatti d’odio e d’ansia e amori fatti a passo di danza
E amori pazzi amori allegri amori tristi e amori da professionisti
E amori che non sono amore e invece sono proprio amore
quell’amore che nessuno ancora sa che cosa sia
Tutti insieme a fondare un’utopia
E se deliro uccidetemi o critici o giudici o voi sì saccenti teorici chierici
di logaritmici trip sociologici e che siete in tutto quattordici o quindici
ma create indici immensi astronomici di indecifrabili sudici vortici
che paranoici pulcini colpevoli rendono chi rischia l’utopia
Via lontano da questa adunata di spettri sgargianti ciarlieri eleganti
ma non esistenti lontano da questi brillanti stimati creduti imbonitori
inibitori muti
lontano dai falsi profeti dai finti poeti le cui ambizioni sono zero le cui
emozioni sono zero
il cui colore è nero ancora e sempre nero sotto i freddi lustrini
Ma le nostre carezze ed i fuochi e una serie infinita di gemiti e giochi
e una semplice frase offerta in parole sarà come un telecinetico amore
così come un corpo offerto in amore sarà più di seicentomila parole
più questa canzone per fare buon peso un bacio e un sorriso e la porti con te.
Songtekstvertaling
Ik herinner me een tijd geleden toen we verrast waren.
Die Romeinse zonsondergangen die vliegen
mijn vriend en ik, scooter en weg
En ik sloot me achter hem in het geluid stilte van de wind
Terwijl er omheen flitst in beelden van een enkel moment
Zo mooie en onbreekbare mensen
En ook al was ik jong en onverslaanbaar
Het begon voor mij de enigszins zoete, enigszins bittere ervaring van division
Met de ontdekking van anderen groeide en vormde
Jammer dat een gefrustreerde moedervlek aan het licht kwam.
Een gedachte een visioen
En de gedachte
(vermoord mij of critici of helderzienden of mentanalytici
O artsen of cerebrologische klinieken
O praktisch of groot of nuttig
sensuoanalgesische orologische schedels
in jullie cynische stripjassen komen alleen heldere veteranen.
Dood me omdat de gedachte)
het was deze.:
Waar ga je vanavond heen vrienden met degenen die de liefde bedrijven
u zult huilen dat u zult lachen dat het echt mogelijk is dat het is toegestaan dat
Ik leef niet Ik ken je avontuur niet Ik ken het jouwe niet
maatregel
dat ik niet bij u ben, en bij u, en in u, en u niet in mij?
Vanmorgen een geur van verbrand hout en hars.
Het maakte ons wakker en maakte ons gelukkig, het kost zo weinig mijn ziel
We willen alleen een huis dat naar verbrand hout ruikt.
En rond happy expanse en niet langer ver weg
En niet langer onbreekbare mensen
En houdt van oude liefde van nieuwe liefde van licht houdt van duistere liefde en toekomstige liefde
En tedere liefdes en harde liefdes gemaakt van haat en angst en liefde gemaakt door dans
En gek houdt van vrolijk houdt van droevige liefdes en professionele liefdes
En liefdes die geen liefde zijn en in plaats daarvan gewoon liefde zijn
die liefde die nog niemand weet wat het is
Allemaal samen om een utopia te vinden
En als ik delirium vermoord mij of critici of rechters of jullie Ja saccent cleric theoretici
van logaritmische sociologische trips en dat jullie alle veertien of vijftien zijn
maar creëer immense astronomische indices van ondoorgrondelijke vuile wervelingen.
welke paranoïde schuldige meiden maken degenen die utopia riskeren
Weg van deze samenkomst van specters glinsterende elegante ciarlieri
maar niet ver van deze briljante, gewaardeerde imbecielen.
dementie-remmers
ver van valse profeten van valse dichters wiens ambities nul zijn.
emoties zijn nul.
wiens kleur weer zwart is en altijd zwart onder de koude lovertjes
Maar onze streling en vuur en een eindeloze reeks kreunen en spelletjes
en een eenvoudige zin in woorden zal zijn als een telekinetische liefde
net als een lichaam dat wordt aangeboden in liefde zal meer dan zeshonderdduizend woorden zijn
plus dit lied om goed gewicht te maken een kus en een glimlach en het mee te nemen.