Типси Тип — Садовник songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Садовник" van Типси Тип.
Songteksten
Кустики, веточки, листики.
Травушка, пестики, ягодки.
Кустики, веточки, листики.
Травушка, пестики, ягодки.
А мы все немного садовники, стрижем газон, подкусываем ветки,
Чтобы ствол был ровненький, да шалаш не ветхий.
И чтобы сорт редкий, туловище, как участок —
Лес рубят в щепки и летят опасно.
Нет сетки, но здесь детки не лазают
С последнего раза, не стану и рассказывать.
Здесь нет аватаров. Садовник пасмурный
Будет дымить кустарник напасами едкого пара.
Запущен сад, вид нетоварный.
Сам он злее злющего пса, зовите санитаров.
Опиум бросал и бросал вещи в стены,
Закрывал глаза — видел вещие темы.
Я тебе про сад, а ты мне про щетину.
Может ты прощелыга, но меня пощадила сила.
Заправлял штаны, заправлялся керосином,
Уже отпустило. Теперь я сильный.
Собираю подосиновики в саду,
Который стал лесом на беду мою.
Думаю, когда-то был зимним и любил красоту,
Теперь волком воет ночью лунною, лунною.
Отпустил музу и не искал новую.
Топтал траву, заливал сливу под сливой.
Потерял вкус и голову, безголовый.
То тоска зеленая, то черная, как маслины.
Мой сад заброшен, давно, нет прохожих
На поросших осокой тропах, дорожках.
И пусть не огорожен он забором высоким,
И стена вокруг него из терновника колкого.
Нет более роз и лютиков клумбы.
Вырваны сплошь, розданы образом глупым.
Сложены тут теперь, сохнут.
А как высохнут — будут сожжены.
Насекомых нет свирелей, да трелей соловья.
Вороны поналетели, да поразвелось крысья.
Где росли кусты сирени — выше роста конопля.
Аромата нет, теперь, здесь в воздухе витает яд.
Сторож спился, сторож спит. gl5.ru
Сто раз бился с ворами, сдался и скис.
И растасканы ныне ветви душистые акации,
И нет плетней от дыни.
Не цветут мои яблони по весне.
И брожу один, я в саду — как во сне.
Не ревут клеем стволы любимых вишен.
Ветви их поломаны, вниз смотрят сникши.
Мне бы из бурелома костры те потушить,
Мне бы поярче палитру для ретуши.
Я все восстановлю, мне некуда спешить.
Это ни что иное, как сад моей души!
Кустики, веточки, листики.
Травушка, пестики, ягодки.
Кустики, веточки, листики.
Травушка, пестики, ягодки.
Кустики, веточки, листики.
Травушка, пестики, ягодки.
Кустики, веточки, листики.
Травушка, пестики, ягодки.
Songtekstvertaling
Struiken, takjes, bladeren.
Het gras, de vogels, de bessen.
Struiken, takjes, bladeren.
Het gras, de vogels, de bessen.
En we zijn allemaal tuinmannen, maaien het gras, bijten takken,
Zodat de stam glad was, maar de hut is niet vervallen.
En dat de variëteit zeldzaam is, de romp als een plot —
Het bos is in splinters gesneden en vliegt gevaarlijk.
Er is geen net, maar kinderen klimmen hier niet.
Sinds de laatste keer, zal ik het je niet vertellen.
Er zijn hier geen avatars. De tuinman bewolkt
Het zal de struik roken met scherpe dampen.
Gelanceerde tuin, niet-commercieel uitzicht.
Hij zelf is bozer dan een pittige hond, bel de verplegers.
Opium gooide en gooide dingen naar de muren,
Ik sloot mijn ogen en zag profetische thema ' s.
Ik vertel je over de tuin, en jij vertelt me over de stoppels.
Je mag dan vergevingsgezind zijn, maar ik werd gespaard door de kracht.
Ik vulde mijn broek, ik vulde me met kerosine,
Al vrijgelaten. Ik ben nu sterk.
Ik verzamel paardenstaarten in de tuin.,
Dat werd een bos voor mijn ongeluk.
Ik denk dat ik ooit winter was en van schoonheid hield.,
Nu huilt de wolf bij nacht maanlicht, maanlicht.
Laat de Muze los en zoek geen nieuwe.
Het gras vertrappelen, de pruim onder de pruim gieten.
Verloor zijn smaak en hoofd, onthoofd.
De melancholie is groen, dan zwart, zoals olijven.
Mijn tuin is verlaten, lang geleden, er zijn geen voorbijgangers-by
Op overdekte paden, paden.
En laat het niet worden omheind met een hoge omheining.,
En de muur eromheen is gemaakt van Doorn prickly.
Geen rozen en boterbloemen meer.
Volledig uitgerukt, op een domme manier verdeeld.
Hier gevouwen, drogen.
Zodra ze droog zijn, zullen ze verbrand worden.
Er zijn geen leidingen of nachtegalen.
De kraaien vlogen en de ratten hadden het naar hun zin.
Waar er bosjes seringen waren, boven de groei van hennep.
Er is geen geur, nu is er vergif in de lucht.
De bewaker is dronken, de bewaker slaapt. gl5.ru
Honderd keer vocht ik met dieven, gaf op en werd zuur.
En nu zijn de takken van de geurige acacia weggerukt.,
En er zijn geen meloen hekken.
Mijn appelbomen bloeien niet in de lente.
En ik dwaal alleen, Ik ben in de tuin-als in een droom.
Niet brullen lijmstronken van je favoriete kersen.
Hun takken zijn gebroken, naar beneden kijken sneks.
Ik wil die branden van de meevaller blussen.,
Ik zou graag een helderder palet hebben om te retoucheren.
Ik zal alles herstellen, Ik heb geen haast.
Dit is niets anders dan de tuin van mijn ziel!
Struiken, takjes, bladeren.
Het gras, de vogels, de bessen.
Struiken, takjes, bladeren.
Het gras, de vogels, de bessen.
Struiken, takjes, bladeren.
Het gras, de vogels, de bessen.
Struiken, takjes, bladeren.
Het gras, de vogels, de bessen.