Тимур Шаов — Разговор с Богом в переполненном троллейбусе songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Разговор с Богом в переполненном троллейбусе" van Тимур Шаов.
Songteksten
Я в троллейбусе убогом
Разговариваю с Богом.
Вдавлен в хмурую толпу я,
Как портянка в сапоги.
Говорю я Богу: «Отче,
Огради меня от прочих,
Оттоптали ноги, руки,
Душу, тело и мозги.
Припев: Дай-дам
Дам-дам-дам-тай-дудам
Мне под дых ширяют метко,
Бьют локтём в грудную клетку,
А большущая брюнетка
Пышным бюстом тычет в рот.
Говорю я ей публично:
«Дама, это неприлично
И совсем неэротично:
Тити ваши — третий сорт».
Люди едут не молившись
И почти не похмелившись,
Друг на друга навалившись,
В сердце свой бодун храня.
И меня они не любят,
Этим душу свою губят.
Но лишь бы ты меня любила,
Остальное все — фигня!
Говорю я людям строго:
«Не давите мне на ногу.
Обратитесь лучше к Богу.
Бог — не фраер, Бог простит».
А людей, видать, достало:
Богохульствуют устало,
Говорят: «Закрой хлебало,
Бога-душу раскудрыть».
Все мы люди и, конечно,
Все доедем до конечной,
Все мы выйдем на конечной,
Аккурат у райских врат,
И Господь нас спросит: «Дети,
Чем прославились на свете?»
Что мы Господу ответим,
Тем, что пьём по три ведра?
Где кареты, дамы, балы,
Беломраморные залы,
Пётр Ильич, Фёдор Михалыч,
Где «бонжур», «пардон», «мерси»?
Нам осталось только бденье
На троллейбусном сиденье,
А из прочих развлечений:
Мейсон, Джина и Сиси.
Но мы довольны и блудим мы,
Иногда ещё едим мы.
Не портвейном же единым
Вся душа полна у нас!
Нет, мы всё же мазохисты,
Дураки и пессимисты.
Все заслужим мы тернистый
Не венок, но унитаз.
Songtekstvertaling
Ik zit op een arm karretje.
praat met God.
Gedrukt in de fronsende menigte I,
Als een portmanteau in laarzen.
Ik zeg tegen God:,
Bescherm me tegen de anderen.,
Vertrapte voeten, handen,
Ziel, lichaam en hersenen.
Dai-dam
Dam-dam-dam-tai-dudam
Ik krijg een goed schot in mijn buik.,
Ze raakten de borst met een elleboog.,
En de grote brunette
Volle borst prikt in de mond.
Ik vertel het haar publiekelijk.:
"Dame, dit is onfatsoenlijk
En heel onopvallend.:
Titi vashi is de derde klasse."
Mensen gaan zonder te bidden.
En bijna zonder kater,
Leunend op elkaar,
Je kater in je hart houden.
En ze mogen me niet.,
Dit verpest je ziel.
Maar zolang je van me houdt,
Al het andere is onzin!
Ik vertel de mensen streng:
"Duw niet met mijn been.
Keer je tot God.
God is geen frituurpan, God zal vergeven."
En mensen, in zicht, hebben genoeg:
Godslastering vermoeid,
Ze zeggen: "doe je mond dicht.,
God, de ziel aan rascojet".
We zijn allemaal menselijk, en natuurlijk,
We gaan allemaal naar de eindbestemming.,
We gaan allemaal naar de laatste fase.,
Aan de poorten van het paradijs,
En de Heer zal ons vragen: "kinderen,
Waar ben je beroemd om?"
Wat zullen we tegen de Heer zeggen?,
Door drie emmers tegelijk te drinken?
Waar zijn de rijtuigen, dames, en de ballen,
De witte marmeren hallen,
Tsjaikovski, Fjodor Michailovitsj,
Waar "Bonjour", "pardon", "merci"?
We hebben alleen de Wake.
Op een trolleybus-stoel,
En van ander vermaak:
Mason, Gina en CECE.
Maar we zijn tevreden en ontucht plegen.,
Soms eten we nog.
Geen enkele haven
Onze hele ziel is vol!
Nee, We zijn tenslotte masochisten.,
Dwazen en pessimisten.
Alles wat we verdienen is doornig
Geen krans, maar een toiletpot.