Timeshares — From an Admirer Not Darryl songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "From an Admirer Not Darryl" van Timeshares.
Songteksten
The life in this room could melt the snow outside…
if we tried.
I thought I found myself a reason to be breathing out here.
I thought I had this figured out.
But every year the faces changing have been estranging me from all I thought I knew about this town.
Drink down your sorrows and regrets.
Smoke up the weight of one more year.
I’m sick of feeling down and out, when in a way all I ever wanted was a reason.
The life in this room could keep us warm all night.
The heat’s escaping through our hands.
And sometimes it feels like I’m drowning in the half-full half of a long
abandoned half-empty glass.
Drink down your sorrows and regrets.
Smoke up the weight of one more year.
I’m sick of feeling down and out, when in a way all I ever wanted was a reason
to feel like our lives were moving on without our feet staying on the run.
To brave the cold for another night because you’re as cold as it is outside.
You talk about next year like it will be no different from the last.
Fuck, that was fast.
I live my life in fear of knowing I could have lived each day a little better.
But my throat’s been getting redder.
Songtekstvertaling
Het leven in deze kamer kan de sneeuw buiten doen smelten.…
als we het proberen.
Ik dacht dat ik een reden had om hier te ademen.
Ik dacht dat ik dit uitgedokterd had.
Maar elk jaar veranderen de gezichten me van alles wat ik dacht te weten over deze stad.
Drink je verdriet en spijt op.
Rook het gewicht van nog een jaar op.
Ik ben het zat om me neer en neer te voelen, terwijl het enige wat ik ooit wilde een reden was.
Het leven in deze kamer kan ons de hele nacht warm houden.
De hitte ontsnapt door onze handen.
En soms voelt het alsof ik verdrink in de halve volle helft van een lange
verlaten halfleeg glas.
Drink je verdriet en spijt op.
Rook het gewicht van nog een jaar op.
Ik ben het zat om me heen en weer te voelen, terwijl op een bepaalde manier alles wat ik ooit wilde een reden was
alsof onze levens verder gingen zonder dat onze voeten op de vlucht bleven.
Om de kou nog een nacht te trotseren omdat je net zo koud bent als buiten.
Je praat over volgend jaar alsof het niet anders zal zijn dan de vorige.
Dat was snel.
Ik leef mijn leven in angst om te weten dat ik elke dag een beetje beter had kunnen leven.
Maar mijn keel wordt steeds roder.