Time Grid — Emptiness songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Emptiness" van Time Grid.
Songteksten
Let me tell you in some lines
A modern tale that could change your mind…
This man was about forty-one
He seemed nobody in the crowd
Bound forever, as he thought, to the woman of his life
They met about five years ago
Philosophy, he professed
On the hall stairs he saw her
The sparkles of love in both their eyes danced
Ever since, the same path they trod
When together they were
Vanished, was the world around!
As the swallow leaving our lands for nowhere
Forsaking the winter behind
Their joy admitted of silence
As illness grew in her body
Hopes and dreams faded out with haste
As time elapsed, weaker and weaker
She tried to survive but fate ran faster
As she sank into an endless sleep
When every tears should have been shed
And every grief should have struck down
Torment did not strike
Oh, meanless times
In wich Man, denying his past,
Forsook with no back look
The power left in his hands
Led by his fear, being nobody’s child
Man, turning instinct to reason,
Unconsciously carved his feelings coffin…
Time remembrances filled his mind
Instants of grace and peace
Flying in the clouds, led by trust
Life was you, life was us!
He felt that time for him had come to start his quest for pain
No matter what it’s cost
Plenty of paths revealed to his mind
But amidst many choices
Evidence disclosed her face
He took the way of blood
He knew that the way he chose
Could not be traded back
The dice were cast, he saw suffering
To harves pain!
Brighter, was the path for violence
While darkened the way of feelings
The emptiness that came over his self
Threw him in the spirals of madness
Light fades, earth shakes, fire grows, air burns, night laughs, bolt strikes,
eye flows voice cleaves!
Why did you die, taking my ming in the cold depth of your quietness!
A new sun arose
And without him realizing
His dark cloak weighed him no more
Peace had been restored
The ground gave way
But by the flow of his thoughts
He caught the meaning of his salve
Death had kissed his soul…
Songtekstvertaling
Laat me je in sommige lijnen vertellen
Een modern verhaal dat je van gedachten kan veranderen.…
Deze man was ongeveer 41.
Hij leek niemand in de menigte.
Gebonden voor altijd, zoals hij dacht, aan de vrouw van zijn leven
Ze hebben elkaar vijf jaar geleden ontmoet.
Filosofie, zei hij.
Op de gang zag hij haar.
De glinsterende liefde in beide ogen danste
Sindsdien hebben ze hetzelfde pad bewandeld.
Toen ze samen waren
Verdwenen, was de wereld rond!
Als de zwaluw ons land voor niets verlaat
Verlaten van de winter achter
Hun vreugde gaf de stilte toe.
Toen de ziekte in haar lichaam groeide
De hoop en de dromen vervagen met haast.
Na verloop van tijd, zwakker en zwakker
Ze probeerde te overleven, maar het lot liep sneller.
Terwijl ze zonk in een eindeloze slaap
Als alle tranen vergoten hadden moeten worden
En elk verdriet had neer moeten slaan.
Kwelling sloeg niet toe
Oh, gemene tijden
In wich Man, ontkennen zijn verleden,
Verlaten zonder achterom te kijken
De macht in zijn handen
Geleid door zijn angst, niemands kind zijn
Man, ik verander instinct naar rede.,
Onbewust sneed hij zijn gevoelens doodskist.…
Tijdherinneringen vulde zijn geest
Ingewijden van genade en vrede
Vliegen in de wolken, geleid door vertrouwen
Het leven was jij, het leven was ons!
Hij voelde dat de tijd voor hem gekomen was om zijn zoektocht naar pijn te beginnen.
Wat het ook kost.
Veel paden onthuld aan zijn geest
Maar te midden van vele keuzes
Bewijs onthulde haar gezicht.
Hij nam de weg van bloed.
Hij wist dat de manier waarop hij koos
Kon niet worden geruild
De dobbelstenen werden geworpen, hij zag lijden
Op pijn.
Helderder, was de weg naar geweld
Terwijl het de manier van gevoelens verduisterde
De leegte die over zijn zelf kwam
Gooide hem in de spiralen van waanzin.
Licht vervaagt, aarde schudt, vuur groeit, lucht brandt, nacht lacht, bliksem slaat toe,
ogen stromen stemmeklieven!
Waarom ben je gestorven, met mijn ming in de koude diepte van je stilte!
Een nieuwe zon ontstond
En zonder dat hij het doorhad.
Zijn donkere mantel woog hem niet meer.
De vrede was hersteld
De grond begaf het.
Maar door de stroom van zijn gedachten
Hij begreep de Betekenis van zijn zalf.
De dood had zijn ziel gekust…