Timbuktu — Annie Leibovitz songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Annie Leibovitz" van Timbuktu.
Songteksten
Jag hade drömmar, shit va jag hade drömmar
Den lilla killen i lilla staden i lilla landet
O jag kommer ihåg det, viss jag kommer ihåg det
Den gula Crescent cykeln jag fick som tioåring
När det fanns en tioöring
Mamma va som min hövding
Det finns foton på papper i hyllan i några album
O jag fick alltid sitta, korta fick alltid sitta
Varenda skolfoto satt med skitiga knän
Men det har varit minns du allt som varit
Om känslorna finns kvar va det säkert legendariskt
Bilden lite suddig, fokusen va skakig
Vi kan föreviga detta mer än fotografiskt
Det här e livet visst vi vill se det som finns inuti
Men om jag va Annie Leibovitz
Kanske ja kunde kanske jag kunde kanske kommer
Fånga oss
Kanske jag kunde kanske jag kunde kanske kommer
Fånga oss.
Och du tog ett kort men tyckte jag va för kort
Men efter vi hade snackat spela det ingen roll
Jag hade kameran i fickan min framtid i sikte
Med tusen självpoträtt som inte visa vart jag ville
När man ser tillbaka ser man ju bara glädje
Vi passa aldrig på att fota sorgerna längs vägen
Vi kan framkalla bilder och framkalla minnet
Men ingen Hasselblad i världen fångar hela vidden
Du såg mej du såg mej på riktigt
Vi penetrera ytan för kärleken e skicklig
Du gjorde mej verklig innan va det fiktivt
Saker går itu så man borde vara försiktig
Vi kan titta på tusen bilder utan att se varandra
Ett foto stoppar tiden men livet vill sällan stanna
Jag jag såg tjock ut du tyckte du blev ful men
Den riktigta bilden sitter i huvet du vet att här e
Tänk om en liten del försvinner varje gång vi tar bilder
Tänk om våra gigabyte inte rymmer hela minnet
Så vi lägger nåt filter, på alla våra foto
Fast inget av det som hände såg ut som det blev på korten
Så vi fortsätter bara ta många skott
Ingenting ska få komma bort
Låter kameran få jobba hårt
Innan vi försvinner ska vi fånga oss
Songtekstvertaling
Ik had dromen, shit ik had dromen
De kleine man in het kleine stadje in het kleine land
O ik herinner het me, sommige herinner ik me het
De gele Halve Maan fiets die ik kreeg op de leeftijd van tien
Toen er een tien roeispaan was
Mam was als mijn chef.
Er zijn foto ' s op papier in de plank van een aantal albums
O ik moet altijd zitten, klein moet altijd zitten
Elke schoolfoto zat met vieze knieën.
Maar het is zo geweest. weet je nog wat er is gebeurd?
Als de gevoelens er nog Zijn, Weet ik zeker dat het legendarisch is.
De foto was een beetje wazig, de focus wankelde.
We kunnen dit meer dan fotografisch bestendigen.
Dit leven is zeker dat we willen zien wat er in zit.
Maar wat als ik Annie Leibovitz was?
Misschien kan ik misschien komen.
Vang ons.
Misschien kan ik misschien komen.
Vang ons.
En je nam een kaart, maar ik dacht dat het te kort was.
Maar na ons gesprek maakt het niet uit.
Ik had de camera in mijn zak mijn toekomst in zicht
Met duizend zelfmartelingen die me niet lieten zien waar ik heen wilde.
Als je terugkijkt zie je alleen vreugde
We maken nooit van de gelegenheid gebruik om de zorgen onderweg te fotograferen.
We kunnen beelden oproepen en herinneringen oproepen.
Maar geen Hasselblad in de wereld vangt de hele uitgestrektheid
Je hebt me echt gezien.
We dringen door het oppervlak voor liefde en bekwaam
Je hebt me echt gemaakt. was het fictief?
Dingen gaan uit elkaar dus je moet voorzichtig zijn
We kunnen naar duizend foto ' s kijken zonder elkaar te zien.
Een foto stopt de tijd, maar het leven wil zelden blijven.
Ik zag er dik uit. je dacht dat je lelijk was.
Het echte plaatje zit in je hoofd.
Wat als een klein deel verdwijnt elke keer als we foto ' s maken
Wat als onze gigabytes niet het hele geheugen vasthouden
Dus we zetten wat filter op al onze foto ' s
Maar niets van wat er gebeurde zag eruit alsof het op de kaarten stond.
Dus we blijven veel foto ' s nemen.
Niets zal ontsnappen.
Laat de camera hard werken
Voor we verdwijnen, pakken we onszelf.