Tim O'Brien — Mick Ryan's Lament songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mick Ryan's Lament" van Tim O'Brien.
Songteksten
Well my name is Mick Ryan, I’m lyin still
In a lonely spot near where I was killed
By a red man defending his native land
In the place that they call Little Big Horn
And I swear I did not see the irony
When I rode with the Seventh Cavalry
I thought that we fought for the land of the free
When we rode from Fort Lincoln that morning
And the band they played the Garryowen
Brass was shining, flags a flowin
I swear if I had only known
I’d have wished that I’d died back at Vicksburg
For my brother and me, we had barely escaped
From the hell that was Ireland in forty eight
Two angry young lads who had learned how to hate
But we loved the idea of Amerikay
And we cursed our cousins who fought and bled
In their bloody coats of bloody red
The sun never sets on the bloody dead
Of those who have chosen an empire
But we’d find a better life somehow
In the land where no man has to bow
It seemed right then and it seems right now
That Paddy he died for the union
Ah, but Michael he somehow got turned around
He had stolen the dream that he thought he’d found
Now I never will see that holy ground
For I turned into something I hated
And I’m haunted by the Garryowen
Drums a beating, bugles blowin'
I swear if I had only known
I’d lie with my brother in Vicksburg
And the band they played that Garryowen
Brass was shin, flags a flowin'
I swear if I had only known, I’d lie with
my brother at Vicksburg
Songtekstvertaling
Mijn naam is Mick Ryan, ik ben lyin nog steeds.
Op een eenzame plek waar ik vermoord werd.
Door een rode man die zijn vaderland verdedigt.
Op de plek die ze kleine Big Horn noemen
En ik zweer dat ik de ironie niet zag.
Toen ik reed met de zevende Cavalerie
Ik dacht dat we vochten voor het land van de Vrijheid.
Toen we die ochtend uit Fort Lincoln reden
En de band speelde de Garryowen.
De messing scheen, markeerde een stroomin.
Ik zweer het, als ik het had geweten.
Ik zou wensen dat ik was gestorven in Vicksburg.
Voor mijn broer en mij waren we nauwelijks ontsnapt.
Uit de hel dat was Ierland in 48
Twee boze jonge jongens die geleerd hadden om te haten.
Maar we hielden van het idee van Amerika.
En we vervloekten onze neven die vochten en bloedden.
In hun bloederige rode jassen.
De zon gaat nooit onder op de doden.
Van hen die een imperium hebben gekozen
Maar we zouden een beter leven vinden.
In het land waar niemand hoeft te buigen
Het leek toen goed en het lijkt nu
Dat Paddy stierf voor de vakbond
Maar Michael ... hij is op een of andere manier omgedraaid.
Hij had de droom gestolen die hij dacht te hebben gevonden.
Nu zal ik die heilige grond nooit meer zien.
Want ik veranderde in iets wat ik haatte
En ik word achtervolgd door de Garryowen.
Drums een pak slaag, bugles blazen
Ik zweer het, als ik het had geweten.
Ik zou bij M ' n broer in Vicksburg liggen.
En de band speelde die Garryowen.
Brass was shin, markeert een stroom
Ik zweer dat als ik het had geweten, ik met
mijn broer in Vicksburg