Thyrfing — De Ödeslösa songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "De Ödeslösa" van Thyrfing.
Songteksten
I morgontimma var skapelsen ny
En arla vandring längs strändernas stråk
Lufthav som strålar av gryningens ljus
Vind som kyler den grånande hud
Ett förskönande kalls himlavalv
Över den vidsträckta vyn
Med fynd av drivved som svept in mot land
Den djärvaste av tanke föds Solskivan ståtar högt
Bakom skuggornas danande gang
Det urtida träd som andas
Som viskar ut sin gudaande
Bark som murknat och fallit isär
En gestalt som närts utan ljus
Ögon som öppnas än utan liv
Än utan syfte och mål
Ask och Embla
De ödeslösa
Med havet som slutpunkt, dess ändlösa grav
Hand i hand samman mot en ny värld
Räds ej den gäld som betalats i guld
Men dömd till det pris som betalas i järn
Forna vintrars skare
Har nu glömt inför årets skörd
Rämnande murar, smältande tjäle
Ett ok som släpats i gyttjan
Det finns ingen rättvisa
Ty det finns bara oss
Gårdagens slit betyder föga
Inför morgonens dom
Visa mig det band som brustit
Visa oss dess spruckna fäste
Flitens tid har tystnat
Där pålar på nytt slås i jord
När Gautr gjöt liv, de befriade kroppar
När Gautr gjöt liv, de befriade själar
Varmt blod i ström genom ådror
Värmen från dess källa, att skönjas bland lövverk Stränder av svavel,
en spegel så grå
Dränkt utan färger och liv… av de ödeslösa
Songtekstvertaling
Morgenochtend was de creatie nieuw.
Een arla wandeling langs de stranden
Luchtzee die het licht van de dageraad uitstraalt
Wind die de grijzende huid afkoelt
De hemel van een mooie kou
Over the wide view
Met de bevindingen van drijfhout in de richting van het land
De stoutste gedachte wordt geboren de zonneschijf is luid
Achter het maken van een bende schaduwen
De oude boom die ademt
Fluistert Zijn Godheid
Schors die uit elkaar is gevallen
Een figuur gevoed zonder licht
Ogen die opengaan zonder leven
Dan zonder doel en doel
Vraag en Embla
De ödeslösa
Met de zee als eindpunt, zijn eindeloze Tombe
Hand in hand samensmelten naar een nieuwe wereld
Vrees niet de schuld betaald in goud
Maar gedoemd tot de prijs betaald in ijzer
Voormalige winters
Zijn nu de oogst van dit jaar vergeten
Muren breken, vorst smelten
Een juk meegesleurd in de modder
Er is geen gerechtigheid.
Want er zijn alleen wij
Het zwoegen van gisteren betekent weinig.
Voor het oordeel van de ochtend
Laat me de band zien die kapot is.
Toon ons zijn gebarsten Mount
De tijd van ijver heeft het zwijgen opgelegd.
Waar stapels weer worden geslagen in de grond
Toen Gautr van het leven genoot, bevrijdden ze lichamen.
Toen Gautr van het leven hield, bevrijdden ze zielen.
Heet bloed door de aderen
De warmte van de bron, te onderscheiden tussen de bladeren stranden van zwavel,
een spiegel zo grijs
Verdronken zonder kleuren en leven av door de vetlozen