Thy Serpent — So Free Are The Wolves songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "So Free Are The Wolves" van Thy Serpent.
Songteksten
In the shadows of the trees,
I looked that huge icy opening
where the wolves turmoiled.
They seemed so free…
I moved slowly between the trees,
towards the pack of wolves…
They seemed so untouchable,
and they didn’t even notice…
At last one of the wolves looked at me,
anger than was face of the wolf,
changed to observing look.
Slowly it walked towards me,
it didn’t show his teeth,
only its hesitating look.
Tears flowed slowly from my eyes,
when I realized that it had accepted me.
I walked ever closer to that pack of thousandheaded,
wolves started at me, not angirly but observing.
At last they came to me,
overturned me down and licked my cold face.
Suddenly a huge thuder was
heard from those mountains,
the storms arrived. Hard wind started to blow,
it blew all that snow to my eyes.
Wolves watched me for a moment
and ran towards of sunset…
I tried to run after them,
but so cold I had that I fell on my knees,
I cried teard of desperation,
life was turned its back on to me,
now the death was real.
I started to walk towards that icy pond.
I looked my self from surface of the ice,
so pale and dead I was.
I broke the cover of ice with my last stenght,
and I allowed myself to flow deep…
With smile on my face I died;
into those thick waters…
Songtekstvertaling
In de schaduw van de bomen,
Ik zag er zo ijzig uit.
waar de wolven zich verschuilden.
Ze leken zo vrij.…
Ik bewoog langzaam tussen de bomen.,
naar de roedel wolven…
Ze leken zo onaantastbaar.,
en ze merkten het niet eens.…
Eindelijk keek een van de wolven naar me.,
woede dan het gezicht van de wolf,
veranderd in observeren.
Langzaam liep het naar me toe.,
het liet zijn tanden niet zien.,
alleen zijn aarzelende blik.
Tranen stroomden langzaam uit mijn ogen,
toen ik besefte dat het me had geaccepteerd.
Ik liep steeds dichter bij die groep van duizendsten.,
wolven begonnen tegen me, niet boos, maar observeerden.
Eindelijk kwamen ze naar mij.,
sloeg me om en likte mijn koude gezicht.
Plotseling was er een enorme thuder
ik hoorde van die bergen.,
de stormen zijn aangekomen. De harde wind begon te waaien.,
het blies al die sneeuw in mijn ogen.
Wolven keken even naar me.
en naar de zonsondergang renden.…
Ik probeerde achter ze aan te rennen.,
maar zo koud dat ik op mijn knieën viel,
Ik huilde van wanhoop.,
het leven werd mij de rug toegekeerd.,
nu was de dood echt.
Ik begon naar die ijzige vijver te lopen.
Ik zag mezelf vanaf het oppervlak van het ijs.,
zo bleek en dood was ik.
Ik brak de ijskap met mijn laatste stank.,
en ik liet mezelf diep stromen…
Met een glimlach op mijn gezicht stierf ik;
in die dikke wateren…