Thy Primordial — Crowned with Lamentable Creed songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Crowned with Lamentable Creed" van Thy Primordial.
Songteksten
Fools that went through the corridors of time
Visioned their judgement but still they are blind
The jester came while they slumbered and slept
Could not see what destitution they kept
Bleeding on the cross, all lies revealed
A fake to this world, unholy blood conceal
Hiding behind a mask of repentance
Crucified and divine, man’s condemnation
Here you are split open wide, enlightened and glorified
Stripped and torn, disguised with cruelty
Summon the unholy three
An era of world domination now reach its end
Certain is death for the lost led astray
Prelude to madness, for man to resign
Whining in lamentable creed
And he who suffered, did he suffer alone
With a smile considering his sins
His bloodstains besmear and defile our soil
A lupine grin marked his face
While he took his last moaning breath
Here you are split open wide, enlightened and glorified
Stripped and torn, disguised with cruelty
Summon the unholy three
Despised by the inner thoughts of man
Yet remembered… forgotten
Songtekstvertaling
Dwazen die door de gangen van de tijd gingen
Hun oordeel was duidelijk, maar zij waren blind.
De nar kwam terwijl ze sliepen en sliepen.
Kon niet zien wat voor ellende ze hadden.
Bloedend aan het kruis, alle leugens onthuld
Een valse voor deze wereld, onheilig bloed verbergen
Verborgen achter een masker van berouw
Gekruisigd en goddelijk, de veroordeling van de mens
Hier ben je opengespleten, verlicht en verheerlijkt.
Gestript en gescheurd, vermomd met wreedheid.
Roep de onheilige drie op.
Een tijdperk van wereldheerschappij bereikt nu zijn einde
De dood is zeker voor de dwalenden.
Voorspel tot waanzin, voor de mens om af te treden
Jammeren in jammerlijk geloof
En wie heeft geleden, heeft hij alleen geleden?
Met een glimlach gezien zijn zonden
Zijn bloed besmeurt onze aarde.
Een lupine grijns markeerde zijn gezicht.
Terwijl hij zijn laatste kreun adem uitblies.
Hier ben je opengespleten, verlicht en verheerlijkt.
Gestript en gescheurd, vermomd met wreedheid.
Roep de onheilige drie op.
Veracht door de innerlijke gedachten van de mens
Maar toch herinnerd ... vergeten