Thursday — M. Shepard songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "M. Shepard" van Thursday.
Songteksten
The stage is set to rip the wings from a butterfly,
the stage is set,
don’t forget to breathe,
between lines if the whole world dies,
then it’s safe to take the stage,
these graves will stretch
like landing on strips — hospitals: all the dead museums, we won’t have to be afraid anymore.
The crowd is growing silent with the gathering storm.
When the curtain falls and you’re caught on the other side (just trying to keep
up the act),
we’ll lie in the back of black cars,
with the windows rolled up,
joining the precession of emptiness,
if we say these words,
it will be too late to take them back.
So we hold our breathe and fold our hands,
like paper planes (and we’re going to crash)
We don’t have to be alone ever again.
There’s a riot in the theatre.
Someone’s standing the aisle, yelling that the murderers are everywhere and
they’re lining up,
carving M in your side.
Pull the curtains back.
Kill all the house lights.
Pin the dress lotus flowers. The silk is spinning around and around,
with the ceiling fan.
I’m disappearing into the spotlight.
I’m on display,
with the butterfly and the scare crow,
with smiles like picket fences, you tie us all up and leave us outside.
«That voice is silent now and the boat has sunk…»
We’re on our own but we’re not going to run.
Songtekstvertaling
Het podium staat klaar om de vleugels van een vlinder te scheuren.,
het podium is ingesteld,
vergeet niet te ademen.,
tussen lijnen als de hele wereld sterft,
dan is het veilig om het podium op te gaan.,
deze graven zullen zich uitstrekken
zoals landen op strips — ziekenhuizen: alle dode musea, hoeven we niet meer bang te zijn.
De menigte wordt stil door de storm.
Als het gordijn valt en je wordt gevangen aan de andere kant (gewoon proberen om te houden
up the act),
we gaan achter in zwarte auto ' s liggen.,
met opgerolde ramen,
toetreden tot de precessie van leegte,
als we deze woorden zeggen,
het zal te laat zijn om ze terug te nemen.
Dus houden we onze adem in en vouwen onze handen,
als papieren vliegtuigen (en we gaan neerstorten)
We hoeven nooit meer alleen te zijn.
Er is een rel in het theater.
Iemand staat aan het gangpad en schreeuwt dat de moordenaars overal zijn.
ze staan in de rij.,
ik snij M in je zij.
Doe de gordijnen dicht.
Doe alle lichten uit.
Pin de jurk lotus bloemen. De zijde draait rond en rond,
met de plafondventilator.
Ik verdwijn in de schijnwerpers.
Ik ben te zien.,
met de vlinder en de Bang kraai,
met een glimlach als hekken, bind je ons vast en laat je ons buiten.
"Die stem is nu stil en de boot is gezonken…»
We staan er alleen voor, maar we gaan niet vluchten.