Throne of Chaos — Opus Void songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Opus Void" van Throne of Chaos.
Songteksten
Sacred realm, I see this earthborn symphony
How can I dwell not far as flames still veil my heart
From thee…
Set the world on fire
Burn it bright with dark desire
Wield your hatred where my soul lies dead
Opaque my eyes as the dimmest light
Awaiting them to shine so bright
With the hate that once was hidden in my head
Raise me from this god forsaken emptiness
Release the wrath of centuries
In this portrait I am reborn
Again
Beneath these cobwebbed trees
All dancing lights has ceased
Wield your rapture where my soul lies dead
Caught in death’s embrace…
Is this the sign of a permanent hell
A timeless prison cell
Where sharpened claws taste the essence of mine
Where I fall under burden of time
Linear streams go raging by Leaving me alone to die
How can I expand my mind
When the dead caress my kind
Unleash the strenght of centuries
Call my holy name
Whence this flame towards thee came
So, set the world on fire
Burn it bright with dark desire
Wield your anger where my sword lies sharp
Raise me from this god forsaken earthborn pride
Release the wrath of centuries
In this portrait I am reborn, again…
As autumn left its last rain drops
The snow fell back on the mountain tops
I went forth to ease my pain
Storming blood inside these veins
Songtekstvertaling
Heilig rijk, Ik zie deze aardse symfonie
Hoe kan ik niet zo ver blijven als vlammen nog steeds mijn hart bedekken
Van u…
De wereld in brand steken
Verbrand het helder met donker verlangen
Wield your hate where my soul lies dead
Ondoorzichtig mijn ogen als het donkerste licht
Wachtend tot ze zo helder schijnen
Met de haat die ooit in mijn hoofd verborgen was
Verhef me van deze godvergeten leegte.
Bevrijd de toorn van eeuwen
In dit portret ben ik herboren.
Nogmaals
Onder deze spinnenwebben
Alle danslichten zijn gestopt.
Wield your rapture where my soul lies dead
Gevangen in de omhelzing van de dood…
Is dit het teken van een permanente hel?
Een tijdloze gevangeniscel
Waar geslepen klauwen de essentie van mij proeven
Waar ik onder tijdsdruk sta
Lineaire stromen razen door me alleen te laten om te sterven
Hoe kan ik mijn geest verruimen?
Als de doden mijn soort strelen
Ontketenen de kracht van eeuwen
Noem mijn heilige naam
Vanwaar deze vlam naar u kwam
Dus, steek de wereld in brand
Verbrand het helder met donker verlangen
Gebruik je woede waar mijn zwaard scherp ligt.
Verhef me van deze god verlaten aardse trots
Bevrijd de toorn van eeuwen
In dit portret ben ik opnieuw herboren.…
Toen de herfst zijn laatste regendruppels achterliet
De sneeuw viel terug op de bergtoppen
Ik ging naar buiten om mijn pijn te verzachten.
Stormend bloed in deze aderen