Threshold — The Ravages Of Time songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Ravages Of Time" van Threshold.
Songteksten
first there is an ocean then there is no ocean then there is and then we have a mountain range and then a plain and a range again
last there is a desert then a fertile plain then dry again
once there was a people then there were none then some more did live
then there was a city then a pile of rocks and a town again
then they made a weapon that destroyed the lot in a cloud of rain
then they raised a temple to a god who died and failed them
then they left and travelled far and then they flew back home again
in the gardens of the dead when the disembodied entity said
let there be body let there be mind let there be man unkind
she gave the reasoning to me and now the guilt is all on me
i entered in &my seed spread generations spawned from the visions in my head
we raised it up and we pulled it down we advertised and marketed up town
she gave the reasoning to me and now the guilt is all on me
i can tell the world the ravages of time will seek you out
i can tell the world the savageness of mind will find you out
i was destroyed and i lived again my unborn children strengthening the strain
countless lives marching throughout time marking out the details of my crime
she gave the reasoning to me and now the guilt is all on me
i can tell the world the ravages of time will seek you out
i can tell the world the savageness of mind will find you out
and the knowledge that i have gained has been lost again and again and again
but it’s really all the same all that has changed is the name
she gave the reasoning to me and now the guilt is all on me
i can tell the world the ravages of time will seek you out
i can tell the world the savageness of mind will find you out
Songtekstvertaling
eerst is er een oceaan dan is er geen oceaan dan is er en dan hebben we een bergketen en dan een vlakte en weer een range
laatste is er een woestijn dan een vruchtbare vlakte dan weer droog
toen er eenmaal een volk was, toen waren er geen meer. toen leefden er nog meer.
toen was er een stad toen een berg rotsen en een stad weer
toen maakten ze een wapen dat alles vernietigde in een wolk van regen.
toen verhieven zij een tempel tot een god die stierf en hen in de steek liet.
toen vertrokken ze en reisden ver en toen vlogen ze weer terug naar huis.
in de tuinen van het dode toen het lichaam zonder lichaam zei:
laat er lichaam zijn laat er geest zijn laat er mens onvriendelijk zijn
ze gaf me de reden en nu is het mijn schuld.
ik kwam binnen en mijn zaad verspreidde generaties voort uit de visioenen in mijn hoofd
we hieven het op en trokken het naar beneden. we adverteerden en verkochten het in de stad.
ze gaf me de reden en nu is het mijn schuld.
ik kan de wereld vertellen dat de verwoestingen van de tijd je zullen zoeken.
ik kan de wereld vertellen dat de brutaliteit van de geest je zal ontdekken.
ik werd vernietigd en ik leefde weer mijn ongeboren kinderen versterkten de spanning
talloze levens die door de tijd marcheren om de details van mijn misdaad te markeren.
ze gaf me de reden en nu is het mijn schuld.
ik kan de wereld vertellen dat de verwoestingen van de tijd je zullen zoeken.
ik kan de wereld vertellen dat de brutaliteit van de geest je zal ontdekken.
en de kennis die ik heb opgedaan is steeds weer verloren gegaan.
maar het is allemaal hetzelfde. alles wat veranderd is, is de naam.
ze gaf me de reden en nu is het mijn schuld.
ik kan de wereld vertellen dat de verwoestingen van de tijd je zullen zoeken.
ik kan de wereld vertellen dat de brutaliteit van de geest je zal ontdekken.