Threshold — Somatography songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Somatography" van Threshold.
Songteksten
as we sailed through the clouds over plains of emerald green
a million dead unseen we were justifiably proud
they saw the doors opening they saw the smothered ground
they heard the fire ravaging we thrilled at every sound
judges of the night with the calculus of godly might
cause the world to weep as we lay your body down to sleep
how it all tortures endlessly gone tomorrow the same
can you in all humility give all that power a name
when the kiss of a feather has worn the mountain down
in its annual orbit of the sun
when will the suffering cease and do we all deserve our peace
(destiny is but to run)
will our wealth increase when will we all be released
(future's only just begun)
but it was not always like this now i gaze with jaundiced eyes
on the fruit of our exploitation i stop to wonder why
where has it all gone all the time that we won
all our lives and all of this waste
when will the suffering cease and do we all deserve our peace
(destiny is but to run)
will our wealth increase when will we all be released
(future's only just begun)
Songtekstvertaling
terwijl we door de wolken zeilden over de vlakten van smaragdgroen
een miljoen doden ongezien waren we terecht trots
ze zagen de deuren opengaan. ze zagen de verstikte grond.
ze hoorden het vuur dat verwoestte. we waren dolblij met elk geluid.
rechters van de nacht met de berekening van goddelijke macht
laat de wereld huilen als we je lichaam in slaap leggen
hoe het allemaal eeuwig weg gaat morgen hetzelfde
kun je in alle nederigheid al die kracht een naam geven
als de kus van een veer de berg naar beneden heeft gedragen
in zijn jaarlijkse baan van de zon
Wanneer houdt het lijden op en verdienen we allemaal onze vrede
(destiny is but to run)
zal onze rijkdom toenemen wanneer zullen we allemaal worden vrijgelaten
(de toekomst is nog maar net begonnen)
maar het was niet altijd zo nu staar ik met geelzucht ogen
op de vrucht van onze uitbuiting vraag ik me af waarom
waar is het al die tijd gebleven dat we wonnen?
ons hele leven en al deze verspilling.
Wanneer houdt het lijden op en verdienen we allemaal onze vrede
(destiny is but to run)
zal onze rijkdom toenemen wanneer zullen we allemaal worden vrijgelaten
(de toekomst is nog maar net begonnen)