ThouShaltNot — Let Your Silence Sing songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Let Your Silence Sing" van ThouShaltNot.
Songteksten
These leaves aren’t as loud as I’d prefer
This machine doesn’t love me enough
Tomorrow won’t see last year occur
And is the sun too bright?
This wheel is not sufficiently square
Is there nothing else to breathe than air?
This ground is much too hard to tear tonight
You can’t dance to this smell at all
This book just tastes like words
This house of cards will one day fall
And is the sea too wet?
These buzzing bees make too much honey
Why can’t this holocaust be funny?
Your love for me won’t earn you money, I bet
I’ll take the world on my own terms
I want disease but not the germs
I want the moon to cling to me So let your silence to sing to me An endless, endless symphony
'Till all I lost instinctively returns
Your teardrops cannot change the wind
Your hands can’t see the waves
The things I say can I not rescind?
Is every word a vow?
Why won’t this house provide me rain?
Why can’t this deafness hear me complain?
And why wasn’t I told that love is pain till now?
I try to stave off your anger with feathers
And I try to sleep, but the days bleed together
With a needle and thread, I would hold back the weather
But the tide’s coming in And my courage was never brave enough
And my hunger never gave enough
And my abandonment never saved enough to start again
So I’ll make the world on my own terms
Give me disease but not the germs
I need your moon to cling to me So let your silence to sing to me An endless, endless symphony
Till all I lost instinctively returns
The leaves cover up all I’ve become
This machine has long broken down
Tomorrow is gone, today is numb
And the sun’s asleep
Your wheels have carved a street so wide
And you’ve missed the point, but still denied
In hopes somehow that all your pride you’d keep
Songtekstvertaling
Deze bladeren zijn niet zo luid als ik zou willen.
Deze machine houdt niet genoeg van me.
Morgen komt vorig jaar niet voor.
En is de zon te fel?
Dit wiel is niet voldoende vierkant
Is er niets anders om te ademen dan lucht?
Deze grond is veel te moeilijk om te scheuren vanavond
Je kunt niet dansen op deze geur.
Dit boek smaakt naar woorden.
Dit kaartenhuis zal op een dag vallen.
En is de zee te nat?
Deze zoemende bijen maken te veel honing.
Waarom kan deze holocaust niet grappig zijn?
Je liefde voor mij zal je geen geld opleveren, wed ik.
Ik neem de wereld op mijn eigen voorwaarden.
Ik wil ziekte, maar niet de ziektekiemen.
Ik wil dat de maan zich aan mij vastklampt dus laat je stilte voor me zingen een eindeloze symfonie
Tot alles wat ik verloor instinctief terugkeert.
Je tranen kunnen de wind niet veranderen.
Je handen kunnen de golven niet zien.
De dingen die ik zeg kan ik niet herroepen?
Is elk woord een gelofte?
Waarom zorgt dit huis niet voor regen?
Waarom kan deze doofheid me niet horen klagen?
En waarom is mij tot nu toe niet verteld dat liefde pijn is?
Ik probeer je woede af te weren met veren.
En ik probeer te slapen, maar de dagen bloeden samen
Met een naald en draad zou ik het weer tegenhouden.
Maar het tij komt en mijn moed was nooit dapper genoeg.
En mijn honger gaf nooit genoeg
En mijn verlatenheid heeft nooit genoeg gespaard om opnieuw te beginnen.
Dus ik maak de wereld op mijn eigen voorwaarden.
Geef me ziekte, maar niet de ziektekiemen.
Ik heb je maan nodig om me vast te klampen dus laat je stilte voor me zingen een eindeloze symfonie
Tot alles wat ik verloor instinctief terugkeert.
De bladeren bedekken alles wat ik geworden ben.
Deze machine is al lang kapot.
Morgen is voorbij, vandaag is verdoofd
En de zon slaapt
Je wielen hebben een straat zo breed uitgesneden.
En je hebt het punt gemist, maar toch ontkend
In de hoop dat al je trots je zou houden