Those Poor Bastards — Ill At Ease songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ill At Ease" van Those Poor Bastards.
Songteksten
And I wake up in the city
All them cold dim lights shining down on me The walls are concrete, I can’t kick through them
The windows dirt filled, I can’t see through them
I walk with eyes closed through the hallway,
Stumble down the stairs to the basement
The sound of people, the sound of machines
I must escape them, get my poor soul clean
Down in the basement I find a corner
It is cobwebbed, cracked and hollow
I take my hat off, I let my hair down
Then I back up to the opposite wall
I start running, my head strikes corner
And the whole building, man, it starts to crumble
Twenty stories of city dwellings
Are now cracked rubble upon the sidewalk
All that graffiti, all of them children
Forever safe now from becoming orphans
And me I’m safe too, I’m in a tunnel
Hidden down here beneath the city
Now look there on the floor, an old white pony
With a map tied to its ankle
The map has only one black arrow
That says, «nowhere» in its center
Ill at ease
Ill at ease
Ain’t it grand?
The tunnel leads to a forest
So, so grand
Thousand year old trees
Yet this magnificence
Leaves me feeling impotent and insignificant
Everything fits but me Crow, deer carcass,
Loose branches, still water, and me?
Human!
So ugly with combed hair and tight fitting clothes
Whisper whisper to the dead carp
Lying bloated on the red shore
Face all caved in from my wood bat
Fins all torn off by my fingernails
It is lunch time
Fuckin' fish meat
Gathered berries stain my fingers
So this is real life
Not just dress up Unprotected by my neighbors
And when the night falls I see real stars,
Not just stickers on my ceiling
Lord it is grotesque
Lord it’s absurd
To keep speaking these cold, cold city words
I need a new language full of trouble,
Full of danger and uncertainty
Grunts and growls, moans and howls,
Something awful to offend thee
But even out here I feel walled in I feel cut off from my birth skin
This ain’t primal, no this is fake too
The geese fly above in a two-sided triangle
I lift my slingshot, filled up with sharp rocks
I’m just like David
They are Goliath
And one by one boy, the birds they fall dead
I laugh silently and I stomp on their heads
Ill at ease
Ill at ease
Ain’t it grand?
The tunnel leads to a forest
So, so grand
Thousand year old trees
Yet this magnificence
Leaves me feeling impotent and insignificant
Everything fits but me Crow, deer carcass,
Loose branches, still water, and me?
Human!
So ugly with combed hair and tight fitting clothes
And I wake up in the country
Pestilent sun shining down on me
I reap my bounty, one thousand acres
Yes I do own this, I justly claim it Fuck the generations who came before me I never needed them nor nobody
I’m like an Indian, so silent and wise
Though I know nothing and I hate silence
Ill at ease
Ill at ease
Songtekstvertaling
En ik word wakker in de stad
Al die koude dimlichtjes die op me schijnen de muren zijn van beton, ik kan er niet doorheen trappen
De ramen zijn vuil, ik kan er niet doorheen kijken.
Ik loop met gesloten ogen door de gang,
Strompel van de trap naar de kelder
Het geluid van mensen, het geluid van machines
Ik moet aan ze ontsnappen, mijn arme ziel reinigen.
Beneden in de kelder vind ik een hoek
Het is spinnenwebben, gebarsten en hol
Ik doe mijn hoed af, Ik laat mijn haar los
Dan ga ik terug naar de andere muur
Ik begin te rennen, mijn hoofd slaat op de hoek
En het hele gebouw begint af te brokkelen.
Twintig verdiepingen van stadswoningen
Zijn nu gebarsten puin op de stoep
Al die graffiti, allemaal kinderen.
Voor altijd veilig om wezen te worden.
En ik ben ook veilig, ik ben in een tunnel
Verborgen onder de stad.
Kijk daar op de vloer, een oude witte pony
Met een kaart aan zijn enkel gebonden
De kaart heeft maar één zwarte pijl.
Dat zegt, "nergens" in het midden
Op de plaats rust.
Op de plaats rust.
Is het niet geweldig?
De tunnel leidt naar een bos
Zo geweldig.
Duizend jaar oude bomen
Maar deze grootsheid ...
Laat me impotent en onbelangrijk voelen.
Alles past behalve m ' n kraai, hertenkarkas.,
Losse takken, stil water, en ik?
Mens!
Zo lelijk met gekamd haar en strak passende kleren
Fluister fluister naar de dode karper.
Liggend opgeblazen op de rode oever
Gezicht helemaal ingestort van mijn houten knuppel
Vinnen allemaal afgescheurd door mijn vingernagels
Het is lunchtijd.
Klote visvlees
Verzamelde bessen vlekken mijn vingers
Dus dit is het echte leven
Niet alleen onbeschermd verkleden door mijn buren
En als de nacht valt zie Ik echte sterren,
Niet alleen stickers op mijn plafond
Heer, het is grotesk.
Heer, het is absurd.
Om deze koude, koude stad woorden te blijven spreken
Ik heb een nieuwe taal nodig vol problemen.,
Vol gevaar en onzekerheid
Grommen en grommen, kreunen en huilen,
Iets vreselijks om u te beledigen
Maar zelfs hier voel ik me ingesloten ik voel me afgesneden van mijn geboortehuid
Dit is niet echt, Dit is ook nep.
De ganzen vliegen erboven in een tweezijdige driehoek
Ik til mijn katapult op, gevuld met scherpe stenen.
Ik ben net als David.
Het zijn Goliath.
En een voor een jongen, de vogels die dood vallen
Ik lach stilletjes en ik stamp op hun hoofd.
Op de plaats rust.
Op de plaats rust.
Is het niet geweldig?
De tunnel leidt naar een bos
Zo geweldig.
Duizend jaar oude bomen
Maar deze grootsheid ...
Laat me impotent en onbelangrijk voelen.
Alles past behalve m ' n kraai, hertenkarkas.,
Losse takken, stil water, en ik?
Mens!
Zo lelijk met gekamd haar en strak passende kleren
En ik word wakker op het platteland
Pestende zon die op me schijnt
Ik oogst mijn premie, duizend hectare
Ja, Dit is van mij, Ik beweer terecht dat het de generaties die voor mij kwamen ... Ik heb ze nooit nodig gehad, noch niemand.
Ik ben als een Indiaan, zo stil en wijs
Hoewel ik niets weet en ik haat stilte
Op de plaats rust.
Op de plaats rust.