Thomas Godoj — Winterkinder songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Winterkinder" van Thomas Godoj.
Songteksten
Er war der Vater, sie noch ein Kind
Wenn die Mutter schlief,
kam er zum Streicheln jede Nacht
Verrate uns nicht,
hat er ganz leis' zu ihr gesagt
Mutter wird weinen, wenn du’s ihr erzählst
Also sei schön brav, stell nicht in Frage
was wir treiben
Wenn sie dich fragen, wirst du schweigen
wie ein Grab
Und jeden Abend schaut sie auf
Schickt ein Gebet zu ihm herauf
Ach, guter Gott kannst du mich hör'n
Ich will dich wirklich nicht lang stör'n
Zwei weiße Flügel wünsch ich mir
Dann flieg ich ganz weit weg von hier
Winterkinder
Sind die Kälte schon gewohnt
Viel zu heiß das Blut ihrer Adern
Winterkinder
Verharren stundenlang im Schnee
Unt träum'n von wärmeren Tagen
Keiner sah was, die Welt war Blind
Weil die Guten manchmal böse sind
Und was nicht sein darf, kann nicht sein
Und so blieb sie allein
Kaum war es Sommer, war sie nicht mehr da
In einem Breif getränkt in Tränen
Nahm sie Abschied von all denen
Die nicht wussten was geschah
Und jeden Abend schaut sie auf
Schickt ein Gebet zu ihm herauf
Ach, guter Gott kannst du mich hör'n
Ich will dich wirklich nicht lang stör'n
Zwei weiße Flügel wünsch ich mir,
Dann flieg ich ganz weit weg von hier
Winterkinder
Sind die Kälte schon gewohnt
Viel zu heiß das Blut ihrer Adern
Winterkinder
Verharren stundenlang im Schnee
Und träum'n von wärmeren Tagen
Winterkinder
Sind die Kälte schon gewohnt
Viel zu heiß das Blut ihrer Adern
Winterkinder
Sind die Kälte gewohnt, gewohnt
Winterkinder
Sind die Kälte gewohnt, gewohnt
Gewohnt
Songtekstvertaling
Hij was de Vader, zij was nog een kind.
Toen de moeder sliep,
hij kwam elke nacht een beroerte krijgen.
Vertel het ons niet.,
hij heeft heel stilletjes tegen haar gezegd:
Moeder zal huilen als je het haar vertelt.
Dus wees aardig, stel geen vragen
wat we doen
Als zij jou vragen, dan zal jij zwijgen.
als een graf
En elke avond kijkt ze op
Bid tot hem.
Oh, goede God kun je me horen
Ik wil je niet lang storen.
Twee witte vleugels wens ik
Dan vlieg ik heel ver weg van hier.
Winterkinderen
Zijn al gewend aan de kou
Veel te heet het bloed van je aderen
Winterkinderen
Uren in de sneeuw blijven
Droom van warmere dagen
Niemand zag iets, de wereld was Blind.
Omdat het goede soms slecht is.
En wat niet mag zijn, kan niet zijn
En dus bleef ze alleen.
Zodra het zomer was, was ze er niet meer.
In een Breif doordrenkt van tranen
Ze nam afscheid van al die
Die niet wist wat er gebeurde.
En elke avond kijkt ze op
Bid tot hem.
Oh, goede God kun je me horen
Ik wil je niet lang storen.
Twee witte vleugels wens ik,
Dan vlieg ik heel ver weg van hier.
Winterkinderen
Zijn al gewend aan de kou
Veel te heet het bloed van je aderen
Winterkinderen
Uren in de sneeuw blijven
En droom van warmere dagen
Winterkinderen
Zijn al gewend aan de kou
Veel te heet het bloed van je aderen
Winterkinderen
Zijn gewend aan de kou,
Winterkinderen
Zijn gewend aan de kou,
Gebruikelijk