This Wild Life — Roots and Branches (Meant To Be Alone) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Roots and Branches (Meant To Be Alone)" van This Wild Life.
Songteksten
We lay on our backs out on the front yard
Holding your right hand, I say life’s been so hard
The shade of the tree we planted
It grew strong with roots and branches
But it’s just not ours anymore
We build these walls high, they blend into the sky
Thick skin and bones defend us from outside
The way we lost it all, I think it made you strong
But I don’t feel that anymore
I feel nothing at all, yeah I trip and I fall
Running straight into walls while you’re suffering withdrawals
When will I ever get a better hand?
I am losing my hope and it hurts in my throat
Have my back to the coast at the end of my rope
Oh, will I ever be a better man?
Am I meant to be alone?
Am I meant to be alone?
We lay on our backs on the hood of my car
Holding my right hand, you point out the North Star
Show me the way ahead, guide me with light I said
Cause I can’t see straight anymore
Everyone left me all at once then
Honestly, I couldn’t even blame them
I’ve been a shitty friend
I don’t know where you went
I just can’t handle any more
I feel nothing at all, yeah I trip and I fall
Running straight into walls while you’re suffering withdrawals
When will I ever get a better hand?
I am losing my hope and it hurts in my throat
Have my back to the coast at the end of my rope
Oh, will I ever be a better man?
Am I meant to be alone?
Am I meant to be alone?
Am I meant to be alone?
Am I meant to be alone?
Songtekstvertaling
We liggen op onze rug op de voortuin.
Met je rechterhand, zeg ik dat het leven zo moeilijk is geweest.
De schaduw van de boom die we geplant hebben
Het groeide sterk met wortels en takken
Maar het is niet meer van ons.
We bouwen deze muren hoog, ze mengen zich in de lucht
Dikke huid en botten beschermen ons van buitenaf.
De manier waarop we alles verloren, Ik denk dat het je sterk maakte.
Maar dat voel ik niet meer.
Ik voel helemaal niets, ja ik struikel en ik val
Recht tegen muren aan rennen terwijl je ontwenningsverschijnselen hebt.
Wanneer krijg ik ooit een betere hand?
Ik verlies mijn hoop en het doet pijn in mijn keel
Geef me rugdekking aan de kust aan het eind van mijn touw.
Zal ik ooit een beter mens zijn?
Moet ik alleen zijn?
Moet ik alleen zijn?
We lagen op onze rug op de motorkap van mijn auto.
Met mijn rechterhand wijs je de Poolster aan.
Toon me de weg vooruit, leid me met licht Ik zei
Want ik kan niet meer helder zien.
Iedereen heeft me toen in één keer verlaten.
Ik kan het ze niet eens kwalijk nemen.
Ik ben een slechte vriend geweest.
Ik weet niet waar je heen ging.
Ik kan er niet meer tegen.
Ik voel helemaal niets, ja ik struikel en ik val
Recht tegen muren aan rennen terwijl je ontwenningsverschijnselen hebt.
Wanneer krijg ik ooit een betere hand?
Ik verlies mijn hoop en het doet pijn in mijn keel
Geef me rugdekking aan de kust aan het eind van mijn touw.
Zal ik ooit een beter mens zijn?
Moet ik alleen zijn?
Moet ik alleen zijn?
Moet ik alleen zijn?
Moet ik alleen zijn?