Themselves — Death of a thespian songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Death of a thespian" van Themselves.
Songteksten
The sun
The sky
The music
The people
The one…
They’ve all come for the movement and offer silence
Make them stand…
The make believe me troubadour
And his visceral ties to patronage
A flame in the harsh ritual of theater…
Scrutinies pierce vulnerable poise oh so helpless…
To hide this gasp, the curtains devil crimson eats valor
And dazzle of my play acting, mystery stiffens…
Embellished my gilded embarrassment…
Must i dwindle in the pixie fine light heart of pageant…
Decay… decay…decay…
Fair self you taunt the plush maternity of legend…
It is yours to extinguish…
It is yours to endear…
Pretend… the night sky
The interpretive day
Disguise… forced, so devout and rarely felt…
Perspective… dripping with a masterless man…
Deceptive pleasuring want… so genuine…
I’m desire the incredible beggar, warm in and of my costume…
We lay and touch legs for flesh pedaling…
For tortures of queens and the staffs that make them whole…
Appreciate the cruelty is why…
Guilt a censor becoming… of broadaxe and blood spray…
Wish is choice hollow… obey…
Our war is but to entertain
You see me close them catch light and… pulse through stone
Heave for me and my bosom… your weird prostitute…
Hold them deep… capturing breaths…
Among a one shall never hunger in the vile of savage bath again…
To this i give all to one… to have…
My pieces… shrieking stolen… fallen…a flicker in craze… passing away
In fulfillment it did roll… and it was shed…
Clenched forgiving about its hilt… they
The iron life’s work tears still through…
Clean through… deadly…drove into the wood block…
A gash gathers… the muscle… the bone… the severed…
Halts and forms a pool to end in… and it flows…
And one tear falls… in the silence they are wide open…
Empty and still giving…
Songtekstvertaling
Zon
Sky
Muziek
Mensen
One…
Ze zijn allemaal gekomen voor de beweging en bieden stilte aan.
Laat ze staan.…
The make believe me troubadour
En zijn viscerale banden met patronage
Een vlam in het harde ritueel van het theater…
Onderzoek pierce kwetsbaar poise oh zo hulpeloos…
Om dit te verbergen, de gordijnen duivel crimson eet moed
En verblinding van mijn toneelspel, mystery verstijft…
Verfraaide mijn vergulde schaamte…
Moet ik slinken in de pixie fijn licht hart van de verkiezing…
Verval ... verval ... verval…
Fair self u taunt de pluche Moederschap van de legende…
Het is aan jou om te blussen.…
Het is aan jou om lief te hebben.…
Doe alsof ... de nachtelijke hemel
De interpretatieve dag
Vermomming ... gedwongen, zo vroom en zelden gevoeld…
Perspectief ... druipend met een meesterloze man…
Bedrieglijke bevrediging wil... zo oprecht…
Ik verlang naar de ongelooflijke bedelaar, warm in en van mijn kostuum…
We leggen en aanraken benen voor vlees trappen…
Voor martelingen van koninginnen en de staf die hen heel maken…
Ik waardeer de wreedheid.…
Schuld een censor wordt ... van broadaxe en bloedspray…
Wens is keuze hol... gehoorzaam…
Onze oorlog is maar om te vermaken.
Je ziet dat ik ze dichtdoe. ik vang licht en puls door steen.
Hef voor mij en mijn boezem... jouw rare prostituee.…
Haal diep adem. …
Onder een zal nooit meer honger lijden in de verachtelijke van het wilde bad.…
Aan dit geef ik alles aan een... om te hebben…
Mijn stukken... schreeuwend gestolen ... gevallen ... een flikkering in razernij ... voorbijgaand
In vervulling ging het rollen... en het werd vergoten.…
Geklemd vergevingsgezind over het heft...
Het werk van het IJzeren leven huilt nog steeds door…
Zuiver door ... dodelijk ... reed het houtblok in.…
Een snee verzamelt ... de spier... het bot... de afgesneden…
Stopt en vormt een pool om in te eindigen... en het stroomt…
En één traan valt ... in de stilte staan ze wijd open.…
Leeg en nog steeds geven…