The Yardbirds — Mr. Zero songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mr. Zero" van The Yardbirds.

Songteksten

Diamonds of silvery rain in the fountains,
And ten-cent red roses from department store counters,
Watching the moonlight reflect off the river,
Beside where the trains cross the bridge and slow down,
Trains with white letters on black iron sides,
And white rushing water that all rolls away,
And Little Miss Someone does not want to stay.
Everyone’s moving, with places to go,
And Mr Zero, he sadly stands still.
As the water goes one way, the train goes another,
Mr Zero stands still and Miss Someone don’t bother.
Yesterday’s kiss will be cold by tomorrow,
As campfires of midnight dissolve in the darkness.
The room is deserted, the blinds have been drawn,
Little Miss Someone has packed up and gone.
Fast moving cars disappear down the highway,
With signs that say «hitch-hikers: do not disturb».
Mr Zero looks quietly up from the curb.
Morning has faded, and shadows have grown,
And Little Miss Someone is on her way home.
Mr Zero stands watching, her plane flies above,
And with frost-bitten hands waves goodbye to his love.
Walks through the park on a bright summer Sunday,
And tapestry kittens that hung on the wall.
They all die in the air like a soft minor chord,
A vacancy sign, and a bulletin board.
Mr Zero is wrapping his jacket around him,
Speaking kind words that should have been said long ago,
But Little Miss Someone does not want to know.
The night is deserted, there’s dust on the shelf,
Mr Zero sits lonely and talks to himself.
It’s too late to change, the fine line has been crossed,
The charades are all done, Mr Zero has lost.

Songtekstvertaling

Diamanten van zilveren regen in de fonteinen,
En tien cent rode rozen van warenhuizen.,
Kijken naar het maanlicht reflecteert van de rivier,
Naast waar de treinen de brug oversteken en vertragen,
Treinen met witte letters aan de zijkanten van zwart ijzer,
En Wit stromend water.,
En kleine Miss iemand wil niet blijven.
Iedereen beweegt, met plaatsen om heen te gaan.,
En Mr Zero, hij staat helaas stil.
Als het water een kant op gaat, gaat de trein een andere kant op.,
Mr Zero staat stil en mist iemand die geen moeite doet.
De kus van gisteren zal morgen koud zijn.,
Als kampvuren van middernacht oplossen in de duisternis.
De kamer is verlaten, de blinden zijn gesloten,
Kleine Miss iemand heeft ingepakt en is weg.
Snel rijdende auto ' s verdwijnen langs de snelweg,
Met borden waarop staat "hitch-wandelaars: Niet storen".
Mr Zero kijkt rustig op van de stoeprand.
De ochtend is vervaagd, en schaduwen zijn gegroeid,
En kleine Miss iemand is op weg naar huis.
Mr Zero staat te kijken, haar vliegtuig vliegt boven,
En met door vorst gebeten handen zwaai je afscheid van zijn liefde.
Wandelt door het park op een heldere zomerzondag,
En wandtapijt kittens die aan de muur hingen.
Ze sterven allemaal in de lucht als een zacht klein akkoord.,
Een vacature teken en een prikbord.
Mr Zero wikkelt zijn jas om hem heen.,
Vriendelijke woorden die lang geleden al gezegd hadden moeten worden,
Maar kleine Miss iemand wil het niet weten.
De nacht is verlaten, er ligt stof op de plank,
Mr Zero zit eenzaam en praat tegen zichzelf.
Het is te laat om te veranderen, de grens is overschreden,
De hints zijn voorbij, Mr Zero heeft verloren.