The Wonder Years — No Closer to Heaven songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "No Closer to Heaven" van The Wonder Years.
Songteksten
I’m digging up the bones of the failures I’ve buried.
I’m pulling down my white flags
In varying stages of sun-bleached and grey.
I’m gonna sew them all together.
I’m gonna fashion the bones into a frame.
Tie the flags on with string.
Stretched across until they’re wings.
I’m no closer to Heaven.
I clipped a bird with my car on the freeway.
He won’t see a burial and all week long I kept thinking of death,
How me and Hemingway share forehead scars.
I won’t meet the same fate that he did.
In a world that I can’t fix,
With a hammer in my grip,
I’m no closer to Heaven.
It feels like the day before something important.
It feels like the first snow of the season that sticks.
It’s how I’ll always feel like a failure
In the back of my head
No matter where I’ve been.
The future feels bright
Like the glow of a city
Out across the Great Plains,
Where the closer I get, the further I feel away.
I could stay here in the darkness.
Feels like I’m wandering in circles for days.
I may never reach the gates.
I’ll keep walking anyway.
I’m no closer to Heaven.
Songtekstvertaling
Ik graaf de botten op van de mislukkingen die ik heb begraven.
Ik trek mijn witte vlaggen naar beneden
In verschillende stadia van zongebleekt en grijs.
Ik ga ze allemaal aan elkaar naaien.
Ik ga de botten in een frame veranderen.
Bind de vlaggen vast met touw.
Gestrekt tot het vleugels zijn.
Ik ben niet dichter bij de hemel.
Ik heb een vogel geraakt met mijn auto op de snelweg.
Hij zal geen begrafenis zien en de hele week dacht ik aan de dood.,
Hoe ik en Hemingway littekens op het voorhoofd delen.
Ik zal niet hetzelfde lot ondergaan als hij.
In een wereld die ik niet kan herstellen,
Met een hamer in mijn greep,
Ik ben niet dichter bij de hemel.
Het voelt als de dag voor iets belangrijks.
Het voelt als de eerste sneeuw van het seizoen die blijft hangen.
Zo zal ik me altijd als een mislukkeling voelen.
In de achterkant van mijn hoofd
Waar ik ook geweest ben.
De toekomst voelt helder
Als de gloed van een stad
Over de grote vlakten,
Hoe dichterbij ik kom, hoe verder ik weg voel.
Ik kan hier in de duisternis blijven.
Het voelt alsof ik dagenlang rondjes dwaal.
Misschien kom ik nooit bij de poort.
Ik blijf toch lopen.
Ik ben niet dichter bij de hemel.