The Wonder Years — My Last Semester songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "My Last Semester" van The Wonder Years.
Songteksten
I’m not sad anymore, I’m just tired of this place.
The weight of the world be okay if it would pick a shoulder to lean on So I could stand up straight.
I’m not sad anymore, I’m just tired of this place.
The homophobic bullshit that’s somehow okay
Just because you didn’t mean it that way.
I can’t take anymore of all the scum in this place.
Shitty dudes with tribal tattoos all around,
Lining up cheap beer and roofies for a party at their place.
Trying to convince freshmen they’re somebody
By spending all of their parents' money on kegstands
And Matt says I don’t fit in.
All this mallrat goth shit is killing me.
Thought that would end with high school at least.
But there are still kids and Matt says
«College hit those dudes like a ton of bricks.»
So they’re calling it blasphemy,
A fucking catastrophe
For saying it’s a stupid choice to make.
But this place just brings misery.
I hate what it does to me.
I fight, but I can’t escape the way that I don’t fit in with any of this.
And I don’t think we’re the same.
I’m fucking losing my head trying to understand this.
Kids outside with guitars hoping for someone to notice.
No one wants to hear your sappy bullshit.
All these fake-tan girls laughing at art school kids
Getting lots in return for being substance-less.
You’re too caught in semantics to see it,
But you’re no fucking different.
So they’re calling it blasphemy,
A fucking catastrophe
For saying it’s a stupid choice to make.
But this place just brings misery.
I hate what it does to me.
I fight, but I can’t escape the way that I don’t fit in with any of this.
And I don’t think we’re the same.
No.
I’m not sad anymore, I’m just waiting.
It’s two more months 'til I’m done with this.
And I don’t make sense to anyone but my best friends.
And I don’t fit in anywhere but the back of the van.
Songtekstvertaling
Ik ben niet verdrietig meer, ik ben gewoon moe van deze plek.
Het gewicht van de wereld zou goed zijn als het een schouder zou kiezen om op te leunen zodat ik rechtop kon staan.
Ik ben niet verdrietig meer, ik ben gewoon moe van deze plek.
Die homofobe onzin die op de een of andere manier oké is.
Alleen omdat je het niet zo bedoelde.
Ik kan niet meer tegen al dat tuig hier.
Stomme kerels met stammentatoeages overal.,
Goedkope bier en dakpannen in de rij zetten voor een feestje bij hen thuis.
Ik probeer eerstejaars te overtuigen dat ze iemand zijn.
Door al het geld van hun ouders uit te geven aan kegstands
En Matt zegt dat ik er niet bij hoor.
Ik word gek van al die mallrat goth.
Ik dacht dat dat zou eindigen met de middelbare school tenminste.
Maar er zijn nog kinderen en Matt zegt
"De universiteit sloeg die gasten als een ton stenen.»
Dus ze noemen het godslastering.,
Een catastrofe.
Om te zeggen dat het een stomme keuze is om te maken.
Maar deze plek brengt alleen maar ellende.
Ik haat wat het met me doet.
Ik vecht, maar ik kan niet ontsnappen op de manier dat ik hier niet bij hoor.
En ik denk niet dat we hetzelfde zijn.
Ik word gek als ik dit probeer te begrijpen.
Kinderen buiten met gitaren die hopen dat iemand het merkt.
Niemand wil je onzin horen.
Al die nep-bruine meisjes die lachen om kinderen van de kunstacademie.
Veel krijgen in ruil voor minder stof.
Je bent te verstrikt in semantiek om het te zien.,
Maar jij bent niet anders.
Dus ze noemen het godslastering.,
Een catastrofe.
Om te zeggen dat het een stomme keuze is om te maken.
Maar deze plek brengt alleen maar ellende.
Ik haat wat het met me doet.
Ik vecht, maar ik kan niet ontsnappen op de manier dat ik hier niet bij hoor.
En ik denk niet dat we hetzelfde zijn.
Geen.
Ik ben niet verdrietig meer, ik wacht gewoon.
Het is nog twee maanden voordat ik hier klaar mee ben.
En ik begrijp alleen mijn beste vrienden.
En ik pas alleen achter in het busje.