The Weakerthans — Wellington's Wednesdays songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wellington's Wednesdays" van The Weakerthans.
Songteksten
The night’s a spill, a permanent stain
The city soaks in silence, salt and dirty snow
A blue glow from the TV again
The curtains never open, faces never show
And every time a light is turned on
There’s a light that’s turned off somewhere
For every other moment that’s lost
There’s a perfect cost, there’s a debt you can’t share
Clock stopped at the corner of Albert will show
Your last bus left an hour ago
So stumble down the stairs again
Pretend you’re not too proud
To understand and still know when
Your voice cuts through the crowd
Lonely people talk too loud
The night’s a spill, a permanent stain
The city soaks in silence, salt and dirty snow
A blue glow from the TV again
The curtains never open, faces never show
And every night they play the same song
To the same offbeat believers
And everyone is singing along
Wearing blue-black eyes, wearing dead men’s neck-ties
Clock stopped at the corner of Albert will show
Your last bus left an hour ago
So stumble down the stairs again
Pretend you’re not too proud
To understand and still know when
Your voice cuts through the crowd
Lonely people talk too loud
Numbers on a washroom stall
There’s always more than one last call calling you
Oh, you’ve got blue eyes
Oh, you’ve got green eyes
Oh, you’ve got grey eyes
Songtekstvertaling
De nacht is een vlek, een permanente vlek
De stad bezwijkt in stilte, zout en vuile sneeuw
Een blauwe gloed van de TV weer
De gordijnen gaan nooit open, gezichten komen nooit
En elke keer als er een licht wordt aangezet
Er is een licht dat ergens uit is.
Voor elk moment dat verloren is.
Er is een perfecte prijs, er is een schuld die je niet kunt delen
De klok stopte op de hoek van Albert zal tonen
Je laatste bus is een uur geleden vertrokken.
Dus strompel de trap weer af
Doe alsof je niet te trots bent.
Om te begrijpen en nog steeds te weten wanneer
Je stem snijdt door de menigte.
Eenzame mensen praten te hard.
De nacht is een vlek, een permanente vlek
De stad bezwijkt in stilte, zout en vuile sneeuw
Een blauwe gloed van de TV weer
De gordijnen gaan nooit open, gezichten komen nooit
En elke avond spelen ze hetzelfde liedje
Voor dezelfde boze gelovigen
En iedereen zingt mee
Met blauwe ogen, met de nek van een dode.
De klok stopte op de hoek van Albert zal tonen
Je laatste bus is een uur geleden vertrokken.
Dus strompel de trap weer af
Doe alsof je niet te trots bent.
Om te begrijpen en nog steeds te weten wanneer
Je stem snijdt door de menigte.
Eenzame mensen praten te hard.
Nummers op een toiletstal
Er is altijd meer dan een laatste oproep om je te bellen.
Je hebt blauwe ogen.
Je hebt groene ogen.
Oh, Je hebt grijze ogen