The Weakerthans — Watermark songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Watermark" van The Weakerthans.

Songteksten

I count to three and grin.
You smile and let me in.
We sit and watch the wall you painted purple.
Speech will spill on space.
Our little cups of grace.
But pauses rattle on about the way that you cut the snow-fence,
braved the blood,
the metal of those hearts that you always end up pressing your tongue to.
How your body still remembers things you told it to forget.
How those furious affections followed you.
I’ve got this store-bought way of saying I’m okay,
and you learned how to cry in total silence.
We’re talented and bright.
We’re lonely and uptight.
We’ve found some lovely ways to disappoint,
but the airport’s always almost empty this time of the year,
so let’s go play on a baggage carousel.
Set our watches forward like we’re just arriving here
from a past we left in a place we knew too well.
(Hold on to the corners of today,
and we’ll fold it up to save until it’s needed. Stand still.
Let me scrub that brackish line that you got
when something rose and then receded.

Songtekstvertaling

Ik tel tot drie en grijns.
Je lacht en laat me binnen.
We kijken naar de muur die je Paars schilderde.
Spraak zal op de ruimte vloeien.
Onze kleine kopjes genade.
Maar pauzes rammelen door over de manier waarop je het sneeuwhek doorknipt,
het bloed trotseerde,
het Metaal van die harten waar je altijd op drukt.
Hoe je lichaam zich nog dingen herinnert die je hem vertelde te vergeten.
Hoe die woedende genegenheid je volgde.
Ik heb een winkel gekocht manier om te zeggen dat ik in orde ben.,
en je leerde huilen in totale stilte.
We zijn getalenteerd en slim.
We zijn eenzaam en gespannen.
We hebben een aantal mooie manieren gevonden om teleur te stellen,
maar het vliegveld is altijd bijna leeg deze tijd van het jaar,
dus laten we gaan spelen op een bagageband.
Zet onze horloges vooruit alsof we hier net aankomen.
uit een verleden dat we verlieten op een plek die we te goed kenden.
(HOU VAST AAN de hoeken van vandaag,
en we vouwen het op om te sparen totdat het nodig is. Sta stil.
Laat me die Brakke lijn schrobben die je hebt.
toen iets opkwam en zich terugtrok.