The Weakerthans — Tournament of Hearts songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tournament of Hearts" van The Weakerthans.
Songteksten
Now the lounge is full of farmers for the 7:30 draw
Teammates all left before they had to buy a round
When they pull the 50/50 and I’ve lost again, I’ll go Maybe have one more brown one for the snowy road
All the championship banners going yellow on the wall
Add my name when it gets closer to last call
So Elvira brings my bottle, hold it up and let it bend
Figures of two rinks battling an extra end
And I’m peeling off the label as they peel a corner guard
Dance down the sheet to the tune of «Hurry, Hurry Hard»
And my popcorn squeaks a question
Wonders why I’m not at home
Where you wait beside a silent telephone
Doodle circles within circles all alone
Have to stop myself from climbing
On the table full of empties to yell why
Why, why can’t I draw right up to what I want to say?
Why can’t I ever stop where I want to stay?
I slide right through the days
I’m always throwing hack weight
Right off, no never never ever ever
Right off, no never never ever never
Right off, no never never never ever
Right off, no never ever never ever
Now the senior Bonspiel winners, circa 1963
Are all staring, glaring disapprovingly
From their frame in that old photograph at me And I know you’re out there waiting
For an answer I can’t give you
So tell me why
Why, why can’t I draw right up to what I want to say?
Why can’t I ever stop when I want to stay?
We roll right through our years, we drip right through our months
We slide right through our days, I’m always throwing hack weight
Right off, no never never ever ever
Right off, no never never ever never
Right off, no never ever never ever
Right off
Songtekstvertaling
Nu zit de lounge vol met boeren voor de trekking van 7:30
Teamgenoten vertrokken allemaal voordat ze een rondje moesten kopen.
Als ze de 50/50 halen en ik weer verloren heb, neem ik misschien nog een bruine voor de snowy road.
Alle kampioensbandjes worden geel op de muur
Voeg mijn naam toe als het dichter bij de laatste oproep komt
Dus Elvira brengt mijn fles, houdt hem omhoog en laat hem buigen
Figuren van twee zwanen die tegen een extra eind vechten.
En ik pel het label af als ze een hoekenwacht pellen.
Dans over het laken naar de melodie van "haast je, haast je Hard»
En mijn popcorn piept een vraag
Vraagt zich af waarom ik niet thuis ben.
Waar je naast een stille telefoon wacht
Doodle cirkels in cirkels helemaal alleen
Ik moet mezelf tegenhouden om te klimmen.
Op de tafel vol met lege flessen om te schreeuwen waarom
Waarom, Waarom kan ik niet gelijk tekenen wat ik wil zeggen?
Waarom kan ik nooit stoppen waar ik wil verblijven?
Ik glijd door de dagen
Ik gooi altijd hack gewicht
Nee, nooit.
Nee, nooit nooit nooit.
Nee, nooit nooit.
Helemaal niet, nooit nooit.
Nu de senior Bonspiel winnaars, circa 1963
Zijn allemaal aan het staren, stralend verdwijnend
Van hun lijst in die oude foto naar mij en ik weet dat je daar buiten wacht
Voor een antwoord dat ik je niet kan geven
Dus vertel me waarom
Waarom, Waarom kan ik niet gelijk tekenen wat ik wil zeggen?
Waarom kan ik nooit stoppen als Ik wil blijven?
We lopen door onze jaren heen, we druppelen door onze maanden heen.
We glijden door onze dagen, Ik gooi altijd hack gewicht
Nee, nooit.
Nee, nooit nooit nooit.
Helemaal niet, nooit nooit.
Meteen.