The Waterboys — Red Army Blues songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Red Army Blues" van The Waterboys.
Songteksten
When I left my home and my family
my mother said to me
«Son, it’s not how many Germans you kill that counts
It’s how many people you set free!»
So I packed my bags
brushed my cap
Walked out into the world
seventeen years old
Never kissed a girl
Took the train to Voronezh
that was as far as it would go Changed my sacks for a uniform
bit my lip against the snow
I prayed for mother Russia
in the summer of '43
And as we drove the Germans back
I really believed
That God was listening to me We howled into Berlin
tore the smoking buildings down
Raised the red flag high
burnt the reichstag brown
I saw my first American
and he looked a lot like me He had the same kinda farmer’s face
said he’d come from some place called Hazzard, Tennessee
Then the war was over
my discharge papers came
Me and twenty hundred others
went to Stettiner for the train
Kiev! said the commissar
from there your own way home
But I never got to Kiev
we never came by home
Train went north to the Taiga
we were stripped and marched in file
Up the great siberian road
for miles and miles and miles and miles
Dressed in stripes and tatters
in a gulag left to die
All because Comrade Stalin was scared that
we’d become too westernized!
Used to love my country
used to be so young
Used to believe that life was
the best song ever sung
I would have died for my country
in 1945
But now only one thing remains
but now only one thing remains
But now only one thing remains
but now only one thing remains
The brute will to survive!
Songtekstvertaling
Toen ik mijn huis en mijn familie verliet
mijn moeder zei tegen me
"Zoon, het is niet hoeveel Duitsers je doodt dat telt
Hoeveel mensen heb je vrijgelaten?»
Dus ik pakte mijn koffers.
mijn pet gepoetst
Liep de wereld in
zeventien jaar oud
Nooit een meisje gekust
Nam de trein naar Voronezh
dat was het enige wat ik kon doen. Ik ruilde mijn zakken voor een uniform.
beet in mijn lip tegen de sneeuw
Ik bad voor moeder Rusland.
in de zomer van '43
En toen we de Duitsers terugdreven
Ik geloofde echt
Dat God naar me luisterde we huilden naar Berlijn
de rokende gebouwen gesloopt
Hief de rode vlag hoog
verbrande Rijksdag bruin
Ik zag mijn eerste Amerikaan.
en hij leek veel op mij. Hij had hetzelfde gezicht als een boer.
hij zei dat hij zou komen van een plaats genaamd Hazzard, Tennessee
Toen was de oorlog voorbij.
mijn ontslagpapieren zijn binnen.
Ik en tweehonderd anderen.
ging naar Stettiner voor de trein
Kiev! zei de commissaris
van daar naar huis
Maar ik ben nooit in Kiev aangekomen.
we kwamen nooit thuis.
De trein ging noordwaarts naar de Taiga.
we werden gestript en marcheerd in het bestand
Op de grote Siberische weg
voor mijlen en mijlen en mijlen en mijlen
Gekleed in strepen en aan flarden
in een goelag achtergelaten om te sterven
Alleen maar omdat kameraad Stalin bang was dat
we waren te Western geworden!
Ik hield van mijn land.
was vroeger zo jong.
Hij geloofde dat het leven ...
het beste lied ooit gezongen
Ik zou gestorven zijn voor mijn land.
in 1945
Maar nu blijft er nog maar één ding over.
maar nu blijft er nog maar één ding over.
Maar nu blijft er nog maar één ding over.
maar nu blijft er nog maar één ding over.
De brute wil om te overleven!