The Vietnams — The Most Astounding Fact songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Most Astounding Fact" van The Vietnams.
Songteksten
I’m a member of the church of nothing in particular
The only rite is getting hung up on all the particulars
I meant to not mean what I said so when I try to take it back that’s just me
Playing into my own hand and if you can try to forget what I tried to say
It’s not making sense to me either
It’s not making sense to me
We fill ourselves up with each other we get full and fed up and sick of one
other
I need another excuse to talk with you
Oh, I need another excuse to talk with you
The random mathematics of space and time lead your little line right through
mine
Maybe in the dark they could intertwine
Maybe you could, oh could you bend yours
Could you bend yours a little closer to mine
‘Cause I’m not sure where this in going, but I’m going to follow it to the end
scared and not knowing
If it ends at a point in the middle of nowhere
Or if it stretches both ways far beyond or if it runs end to end, on and on
The spark of the collision starts everything going again
Try to understand it’s not easy for me to take what little love I’ve had and
throw it at your feet
You turn over in your sleep, but it won’t be the last time my eyes and your
back meet
It won’t be the last time my eyes and your back meet
I’m forgetting the shape of your face the color of your eyes the last trace
I think the ghost of you is finally letting me go
I wonder where I can go
Oh, I wonder, I wonder where I can go
I wonder where, where can I
Oh, where can I, where can I go
I only think up the space, I only think up the space between
I only think up the space, I only think up the space between us
Songtekstvertaling
Ik ben een lid van de kerk van niets in het bijzonder.
Het enige rite is dat je je druk maakt over alle details.
Ik wilde niet menen wat ik zei, Dus als ik het terug probeer te nemen, dan ben ik alleen.
In mijn eigen hand Spelen en als je kunt proberen te vergeten wat ik probeerde te zeggen
Ik snap het ook niet.
Ik snap er niks van.
We vullen onszelf met elkaar we worden vol en beu en ziek van een
ander
Ik heb een ander excuus nodig om met je te praten.
Ik heb een ander excuus nodig om met je te praten.
De willekeurige wiskunde van ruimte en tijd leiden je kleine lijn dwars door
mijne
Misschien kunnen ze in het donker met elkaar verweven worden.
Misschien kun je de jouwe buigen.
Kun je die van jou wat dichter bij die van mij buigen?
Want ik weet niet waar dit heen gaat, maar ik ga het tot het einde volgen.
bang en niet wetend
Als het eindigt op een punt in niemandsland
Of als het zich uitstrekt van beide kanten ver voorbij of als het loopt van einde tot einde, aan en op
De vonk van de botsing begint alles weer te gaan
Probeer te begrijpen dat het niet makkelijk is voor mij om de kleine liefde die ik heb gehad te nemen en
gooi het naar je voeten.
Je draait je om in je slaap, maar het zal niet de laatste keer zijn dat mijn ogen en jouw
back meet
Het zal niet de laatste keer zijn dat mijn ogen en jouw rug elkaar ontmoeten.
Ik vergeet de vorm van je gezicht de kleur van je ogen Het Laatste spoor
Ik denk dat de geest van jou me eindelijk laat gaan.
Ik vraag me af waar ik heen kan.
Ik vraag me af waar ik heen kan.
Ik vraag me af waar, Waar Kan ik
Waar Kan ik heen?
Ik denk alleen aan de ruimte, Ik denk alleen aan de ruimte tussen
Ik denk alleen aan de ruimte, Ik denk alleen aan de ruimte tussen ons.