The Tossers — The Crock Of Gold songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Crock Of Gold" van The Tossers.
Songteksten
We’ll live out our lives on this dirty old street,
only because we just can’t compete.
But in the concrete of our younger days, we left our names.
Just like the people before, when they reached
the distant shore with their drink and their dance,
and their dreams and sincere aims.
Ghosts long gone, through old buildings they stare.
With their offspring staring at me for they are still there.
Dreams that are dead and lives not realized.
Why did we write our names in these streets,
to show we’re alive?
Well, Chicago is my home and I’ll never want to roam,
to live on any sun swept distant shore.
Well, it is where I was reared by forbearers so revered,
and I sing the songs that they all sang before.
Well, any woman that’s neared me has been repelled most thoroughly.
Still I’m a lover God, I am foremost of all.
A musician that’s my call of high degree professional.
But I’m afraid I do not know my trade at all.
And if it’s every twenty years
some small relief to me appears,
then the crock of gold will wait until that day.
To defend myself no more,
lay the shield of anger at my door
and the sword of alcohol will stow away.
All the people in our town are overworked and broken down.
Begging cheques but it’s just not enough they’re giving.
Crying quietly, living life so desperately.
That something has to make this life worth living.
Real life is only a timeline,
and the excitement holds the short times.
It will never measure up to what TV sells as great.
All the drunken jokes and views,
exciting pubs they tell the news.
But the exciting pats, well, they just weren’t all that great.
I met a girl one night and enchantment fixed our sight,
so we decided we would hold it for awhile.
But she would not love me, so inside me finally said,
«It's not your fault.»
But I would like love if only for a while.
Well, it’s on and on I’ve seen, yeah that’s how it’s always been,
and how it will be as ever on I go.
Oh, but ever on I will.
Through all the banal times until I find some
place to me that seems like home.
Songtekstvertaling
We leven ons leven in deze vieze oude straat.,
alleen omdat we gewoon niet kunnen concurreren.
Maar in het concrete van onze jongere dagen, lieten we onze namen achter.
Net als de mensen daarvoor, toen ze er waren.
de verre kust met hun drank en hun dans,
en hun dromen en oprechte doelen.
Geesten die al lang weg zijn, door oude gebouwen die ze aanstaren.
Met hun nakomelingen die naar me staren, want ze zijn er nog steeds.
Dromen die dood zijn en levens die niet gerealiseerd worden.
Waarom hebben we onze namen in deze straten geschreven?,
om te laten zien dat we leven?
Nou, Chicago is mijn thuis en Ik zal nooit willen zwerven,
om te leven op een zon die verre kust veegde.
Nou, het is waar ik werd grootgebracht door de eerbiedwaardige voorvaderen.,
en ik zing de liedjes die ze allemaal zongen.
Nou, elke vrouw die me naderde is het meest grondig afgeslagen.
Toch ben ik een minnaar God, Ik ben vooral.
Een muzikant die Mijn beroep is op een hoge graad professional.
Maar ik ben bang dat ik mijn vak helemaal niet ken.
En als het om de twintig jaar is
een kleine opluchting voor mij verschijnt,
dan zal de koek van goud wachten tot die dag.
Om mezelf niet meer te verdedigen.,
leg het schild van woede aan mijn deur.
en het zwaard van alcohol zal wegstoelen.
Alle mensen in onze stad zijn overwerkt en kapot.
Ze bedelen cheques, maar dat is niet genoeg.
Stilletjes huilen, zo wanhopig leven.
Dat iets dit leven de moeite waard moet maken.
Het echte leven is slechts een tijdlijn.,
en de opwinding houdt de korte tijd.
Het zal nooit voldoen aan wat TV zo goed verkoopt.
Alle dronken grappen en views,
spannende kroegen vertellen ze het nieuws.
Maar de opwindende pats waren niet zo geweldig.
Ik ontmoette een meisje op een nacht en betovering maakte ons zicht,
dus besloten we het een tijdje vast te houden.
Maar ze zou niet van me houden, dus uiteindelijk zei ze in me:,
"Het is niet jouw schuld.»
Maar ik zou graag liefde willen, al was het maar voor een tijdje.
Nou, het gaat door en door Ik heb gezien, ja zo is het altijd geweest,
en hoe het zal zijn als altijd ga ik.
Maar dat zal ik altijd doen.
Door alle banale tijden totdat ik wat vind
een plek die me thuis lijkt.