The The — August & September songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "August & September" van The The.
Songteksten
Suddenly last summer
I started going out of my head
In a tiny hotel room
Lying naked on a bed
I knew what you were doing, and I knew what you’d done
Your life with me was ending, your new life had begun
But I was cursing your name, and I was cursing that room
And I was praying for the strength to stop loving you
I started writing you the letter
Which turned into the book
I was gonna reach across the ocean
and force you to look
But what kind of man was I?
Who would sacrify you happiness to satisfy his pride
What kind of man was I?
Who would delay your destiny to appease his tiny mind
Then you came back to me and I went down on one knee
With a glint in my eyes and a rose between my teeth
And I pushed out my tongue for you to see
That I’d been dying of a thirst for your company
Then you quenched my loneliness with your tears
And our clothes fell away as we rolled back the years
But we could’t deny it because we could not admit it If our love was too strong to die
Or we were just too weak to kill it Was our love too strong to die?
Or were we just too weak to kill it?
Every moment in that room
I closed my eyes in prayer
Every moment I awoke
I clenched my teeth in prayer
What kind of man was I?
Who would sacrify your happiness to satisfy his pride
What kind of man was I?
Who would delay your destiny to appease his tiny mind
Who could delay your destiny to appease his aching swollen pride
Who could delay your destiny to appease his screaming little mind
You’re mine
Songtekstvertaling
Plotseling afgelopen zomer
Ik werd gek.
In een kleine hotelkamer
Naakt op een bed liggen
Ik wist wat je deed, en ik wist wat je gedaan had.
Je leven met mij eindigde, je nieuwe leven was begonnen.
Maar ik vervloekte je naam, en ik vervloekte die kamer.
En ik bad om de kracht om te stoppen met van je te houden.
Ik begon je de brief te schrijven.
Die in het boek veranderd is
Ik wilde over de oceaan reiken.
en je dwingen om te kijken
Maar wat voor man was ik?
Wie zou jou het geluk ontnemen om zijn trots te bevredigen?
Wat voor man was ik?
Wie zou jouw lot vertragen om zijn kleine geest te sussen?
Toen kwam je bij me terug en ik ging op een knie
Met een glinstering in mijn ogen en een roos tussen mijn tanden
En ik duwde mijn tong uit zodat je het kon zien.
Dat ik stervende was van een dorst naar jouw gezelschap.
Toen blies je mijn eenzaamheid op met je tranen.
En onze kleren vielen weg toen we de jaren terug rolden
Maar we konden het niet ontkennen omdat we het niet konden toegeven als onze liefde te sterk was om te sterven
Of we waren gewoon te zwak om te doden het was onze liefde te sterk om te sterven?
Of waren we te zwak om het te doden?
Elk moment in die kamer
Ik sloot mijn ogen in gebed
Elk moment dat ik wakker werd
Ik klemde mijn tanden in het gebed.
Wat voor man was ik?
Wie zou jouw geluk heilig verklaren om zijn trots te bevredigen?
Wat voor man was ik?
Wie zou jouw lot vertragen om zijn kleine geest te sussen?
Wie kan jouw lot vertragen om zijn pijnlijke gezwollen trots te verzachten?
Wie kan jouw lot vertragen om zijn schreeuwende kleine geest te sussen?
Je bent van mij.