The Tangent — A Sale Of Two Souls songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Sale Of Two Souls" van The Tangent.
Songteksten
The sun is hangin low now and the nights are drawing in Everywhere I go are signs of autumn — the air seems thin
A new ache in a muscle, a new crack in some bone
Another word that just enters the new language on its own … innit?
And I fail, every time I lose th trail, every time the paper-chase of this new
race
Leads me into some darkened place, I flap my hands in effort to keep up And I fail, every time I touch the braille, every time I run my fingers 'cross
the words
I cannot read, the dots are blurred, there’s nothing you can write that I can
feel
Age! — creeping on me like rampage, carving lines upon my face
The fast distorting youth, the sunken eyes, the broken tooth,
The shadows of reflections I once knew
Old? — Not quite there yet, but I’m told days get shorter as you
Mould them to your respective needs, shrinking as your life blood bleeds
Into someone else’s system, or their veins
HOLD ON!!! for a moment! — the sky’s as blue as when I was young!
And I’ve as much right to play there as the young guys
Beneath a billion-year-old sun.
And I still have my fingers, and they still push the keys
'Cos everyone I knew got older at the same rate as me There are only two of me One’s lost in 1973, with faded loons and pom-pom hat, an afghan, CND,
and all that
Peace and Love and Rock and Roll
Songtekstvertaling
De zon hangt nu laag en de nachten komen overal binnen waar ik ga zijn tekenen van de herfst - de lucht lijkt dun
Een nieuwe pijn in een spier, een nieuwe scheur in een bot
Nog een woord dat alleen de nieuwe taal binnenkomt, nietwaar?
En ik faal, elke keer als ik het spoor verlies, elke keer als de papieren achtervolging van deze nieuwe
race
Leidt me naar een donkere plek, ik flap mijn handen in een poging om bij te houden en ik faal, elke keer als ik de braille aanraak, elke keer als ik mijn vingers kruis
woord
Ik kan niet lezen, de stippen zijn wazig, er is niets wat je kunt schrijven dat ik kan
voelen
Leeftijd! - sluipend op me als een razende, snijlijnen op mijn gezicht
De snel vervormende jeugd, de verzonken ogen, de gebroken tand,
De schaduwen van reflecties die ik ooit kende
Oud? - Nog niet, maar ik hoor dat de dagen korter worden.
Vorm ze naar uw behoeften, krimpen als uw leven bloed bloedt.
In het systeem van iemand anders, of in hun aderen
HOU JE VAST!!! heel even. - de lucht is zo blauw als toen ik jong was!
En ik heb net zoveel recht om daar te spelen als de jonge jongens.
Onder een miljard jaar oude zon.
En ik heb nog steeds mijn vingers, en ze duwen nog steeds de sleutels
Want iedereen die ik kende werd ouder in hetzelfde tempo als ik er zijn er maar twee van mij een verloren in 1973, met vervaagde gekken en pom-pom hoed, een Afghaanse, CND,
en dat allemaal.
Vrede en liefde en Rock en Roll