The Sundial — The Wood songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Wood" van The Sundial.
Songteksten
They cut it down, and where the pitch-black aisles
Of forest night had hid eternal things,
They scaled the sky with towers and marble piles
To make a city for their revellings.
White and amazing to the lands around
That wondrous wealth of domes and turrets rose;
Crystal and ivory, sublimely crowned
With pinnacles that bore unmelting snows.
And through its halls the pipe and sistrum rang,
While wine and riot brought their scarlet stains;
Never a voice of elder marvels sang,
Nor any eye called up the hills and plains.
Thus down the years, till on one purple night
A drunken minstrel in his careless verse
Spoke the vile words that should not see the light,
And stirred the shadows of an ancient curse.
Forests may fall, but not the dusk they shield;
So on the spot where that proud city stood,
The shuddering dawn no single stone revealed,
But fled the blackness of a primal wood.
Songtekstvertaling
Ze snijden het af, en waar de pikzwarte gangpaden
De nacht van het bos had eeuwige dingen verborgen.,
Ze vlogen over de hemel met torens en marmeren stapels.
Om een stad te maken voor hun feestelijkheden.
Wit en geweldig voor de landen rond
Die wonderbaarlijke rijkdom van koepels en torens steeg;
Kristal en ivoor, sublimely gekroond
Met pinnakels die onmellende sneeuw droegen.
En door zijn gangen ging de pijp en sistrum,
Terwijl wijn en rellen hun scharlaken vlekken brachten;
Nooit zong een stem van oudere wonderen,
En niemand riep de heuvels en de vlakten op.
Dus door de jaren heen, tot op een paarse nacht
Een dronken minstreel in zijn onzorgvuldige vers
Sprak de verachtelijke woorden die het licht niet mogen zien,
En roerde de schaduwen van een oude vloek.
Bossen kunnen vallen, maar niet de schemering die ze afschermen.;
Dus op de plek waar die trotse stad stond,
De dageraad die geen enkele steen onthulde,
Maar ontvluchtte de duisternis van een oerbos.